Αρχισαν τα όργανα αντιπαράθεσης στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ

Χθες ο Φώτης Κουβέλης της Ανανεωτικής πτέρυγας κατέθεσε πέντε προτάσεις για κοινή πολιτική δράση με το ΠΑΣΟΚ, όπως τα ζητήματα της ανεργίας, της υπεράσπισης του δημόσιου χαρακτήρα της Παιδείας, το κοινωνικό κράτος, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ατομικές ελευθερίες.

Σήμερα ο κ. Φλαμπουράρης -μέλος και της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ- εξέφρασε την έκπληξή του «γιατί «ανένταχτοι» έβαλαν κατά του ΣΥΡΙΖΑ που, αν δεν ήταν συγκέντρωση τάσης του ΣΥΝ, εύκολα θα μπορούσαν να καταταγούν σε ομιλίες εκπροσώπων άλλων κομμάτων εντός και εκτός Βουλής.Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σταθερά προσηλωμένος στη γραμμή απόκρουσης των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόζει η ΝΔ και συναινεί το ΠΑΣΟΚ»........

Διάβασε τη συνέχεια εδώ...

Ο Παπανδρέου ζήτησε συνεργασία από τον Τσίπρα, και ο δεύτερος του απάντησε …ΝΟOO…!!!

Έτσι τα .....βλέπω

Συνέβη κι’ αυτό:

Γράφει ο: gianniotis.gr

Ο κ. Παπανδρέου, προφανώς επηρεασμένος από τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων, και σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια ανατροπής αυτών, έτεινε χείρα…φιλίας στον νεαρό πρόεδρο του συνασπισμού κ. Τσίπρα.

Μάλιστα ο ίδιος, με υπεροψία και πρόκληση θα μπορούσα να πω, αρνήθηκε όχι μόνο την συνεργασία, αλλά και την οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα.

Η έλλειψη στοιχειώδους επικοινωνίας μεταξύ τους, μας βοηθάει να βγάλουμε το εύκολο συμπέρασμα ότι και οι δύο βρίσκονται σε πλάνη, αφού και οι δύο κατά τα φαινόμενα είναι …θύματα των δημοσκοπήσεων.

Τώρα υποθέτω ότι εσείς οι καλοπροαίρετοι αναγνώστες, θα προλάβετε να με κατηγορήσετε ότι …υποσκάπτω και τους δύο, προς όφελος κάποιου άλλου και ενδεχομένως του κ. Καραμανλή.

(Και μη μου πείτε ότι δεν υπονοήσατε αυτόν;)

Έ…λοιπόν στα ίσια θα σας πω ένα…"Μεταξικό" ΟΧΙ, κι αυτό αναλύεται συνεκτιμώντας τα μέχρι σήμερα εμφανιζόμενα ποσοστά των κομμάτων, σύμφωνα με τις προεκλογικές μάλιστα δημοσκοπήσεις.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτές, στις πρόσφατες εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου, εγώ προσωπικά πίστεψα ότι υπήρχε ενδεχόμενο, στη θέση του αρχηγού της Αξιωματικής αντιπολίτευσης να ήταν ο κ. Καρατζαφέρης.

Ιδίως μετά την προεκλογική του ομιλία στη Θεσσαλονίκη.

Ο κ. Παπανδρέου λοιπόν, βλέποντας από τις δημοσκοπήσεις την φθίνουσα πορεία του κόμματός του, τον ασφυκτικό κλοιό που του δημιουργούν οι ατυχείς γι’ αυτόν συγκυρίες, και νιώθοντας έντονη την ανάσα των "δελφίνων" στο σβέρκο του, και υπό το κράτος πανικού, καταφεύγει σε κινήσεις που πέραν των άλλων, μειώνουν και το κύρος, αλλά και την αξιοπρέπεια ενός αρχηγού μεγάλου κόμματος, με την ιστορία που το συνοδεύει.

Σε διαφορετική περίπτωση, πιστεύω ότι ο κ Παπανδρέου, όχι μόνο πρόταση συνεργασίας δεν θα έκανε στον κ. Τσίπρα, αλλά ούτε πρόταση για…καφέ.

Για τον κ. Τσίπρα τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Κατά πρώτον, δεν κατάλαβε ούτε και σε μετάφραση το αρχαίο ρητό ότι, "η εξουσία δοκιμάζει τον άνθρωπο".

Η πολιτική του απειρία, δεν του επιτρέπει να καταλάβει ότι η πρώτη επίσημη δημοσκόπηση για έναν νέο αρχηγό κόμματος, είναι η κάλπη.

Το ευρέως διαφαινόμενο αλαζονικό του προφίλ, δεν φαίνεται να το εγκαταλείπει, ούτε και μετά τις "συμβουλές" των προκατόχων του, όπως του κ. Κωνσταντόπουλου, ο οποίος διαφωνεί ανοιχτά μαζί του, για το ενδεχόμενο συνεργασίας του με το ΠΑΣΟΚ.

Φοβάμαι ότι στην αλλαγή σκυτάλης του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Αλαβάνος αντί για …δακτυλίδι, έδωσε στοκ κ. Τσίπρα μακρύ και χοντρό…καλάμι.

Το θέμα είναι, αν είναι τόσο χοντρό, ώστε να αντέξει το…βάρος της πολιτικής ανωριμότητας.

gianniotis.gr

Διάβασε τη συνέχεια εδώ...

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΤΩΧΕΥΣΑΜΕ

Γράφει ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος

Ναι επτωχεύσαμε. Αλλά πρωτίστως στο μυαλό. Γιατί δια της ψήφου μας επιτρέπουμε να ηγούνται στην πολιτική ζωή οι συνήθεις ύποπτοι τροφοί των Μέσων Μαζικών Εγκλημάτων.. Δηλαδή.

Ο Καραμανλής που θα ήθελε αλλά αδυνατεί να δικαιολογήσει γιατί ένα κράτος που υπό την εξουσία του σχεδόν έχει εκποιήσει όλο του τον δημόσιο πλούτο, τρέχει σαν λαχανιασμένο άλογο ξοπίσω από το δημόσιο χρέος του. Και το χειρότερο. Να διαμαρτύρεται κατά των τσιμπουριών που πίνουν του αλόγου το αίμα.

Ο Αλογοσκούφης που όπως ο ίδιος δηλώνει συμπιεσμένος από τις συνθήκες σκληρού ανταγωνισμού των πανεπιστημίων της αλλοδαπής, βρήκε στον τόπο μας την αλάνα, να απλώσει τα πόδια του. Και μάλιστα πέρα από τα όρια ακόμη και των πιο σκληρών οικονομικών του απωθημένων.

Ο Γιώργος Παπανδρέου που ως αρχηγός αρνείται να αντιληφθεί ότι τα προβλήματα του τόπου δεν αφορούν μικροπολιτικές ισορροπίες αλλά μια γιγαντιαία πολιτική ορμή, με συνέπεια να ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί κάτω από το οποίο περιμένουν να τον καταβροχθίσουν οι ίδιες ύαινες που καραδοκούσαν και χτες.

Ο ανεκδιήγητα μονεταριστής Σημίτης να ξεπετιέται που και που από την λήθη του κατ’ οίκον περιορισμού στον οποίο τον καταδίκασε αμετάκλητα ο λαός, προκειμένου αυτοεπαναλαμβανόμενος να δηλώσει την πολιτική μικροπρέπειά του.

Ο Βενιζέλος να προβάλει στην πολιτική του βιτρίνα την «αριστερή» του συνείδηση αλλά στα ράφια των υπογείων της να φυλάσσεται η σκιερή παρουσία του στην φιέστα Μητσοτάκη, στον οποίο θανόντος του Αντρέα παρείχε προκλητικά δι αυτής θεσμικό άλλοθι για την εγκληματική αποστασία του 1965.

Ο Αλέξης Τσίπρας να μεθά αλαζονικά από την ευκαιριακή του αρχηγία παίζοντας με την πολιτική ως να ήταν το ηλεκτρονικό παιχνίδι που του χάρισε ο μπαμπάς του για να μην τον απασχολεί..

Ο Αλέκος Αλαβάνος που φουσκώνει δυσανάλογα με το μέγεθος των επιχειρημάτων του στην βουλή για να ξεφουσκώσει με την ίδια ευκολία στο πρώτο τρύπημα από μια ευτελών υλικών καρφίτσα.

Η Αλέκα Παπαρήγα που από την υπεραπασχόληση στην Ανώνυμη Εταιρία Περισσός έχει υποστεί βέρτικο με συνέπεια να βλέπει διπλό το είδωλο του στόχου της και τα πυρά της να είναι απλώς τροχιοδεικτικά.

Ο Γιώργος τον Καρατζαφέρης που φιλοδοξεί την μετεξέλιξη του μονοθεματικού μπακάλικού του σε πολιτικό σούπερ μάρκετ αλλά δεν έχει το know how με συνέπεια να πνίγεται στα πολιτικά χρέη των συνθημάτων που δανείζεται δεξιά κι αριστερά..

Συγκρίνετέ τους με τους πολιτικούς ογκόλιθους που θεμελίωσαν το κράτος στο οποίο εμπεριέχονταν όσα σήμερα ως περιουσία του λαού ξεπουλιούνται.. Όμως όχι. Θα ήταν ανίερο. Απλώς με την σκιά τους από την οποία ξεπήδησαν σαν καρικατούρες..
Διάβασε τη συνέχεια εδώ...