
Με θυμάμαι, πριν τουλάχιστο 2-3 χρόνια, να προσπαθώ να κατανοήσω την οικονομικο-κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα.
Παρακολουθούσα με ιδιαίτερη έκπληξη τον βαθμό καταναλωτισμού και δεν μπορούσα να τον εξηγήσω. Αναρωτιόμουν αν γίναμε ξαφνικά "Μονακό" ή "Ντουμπάι".
Σκεφτόμουν πώς είναι δυνατό νέες οικογένειες που το μηνιαίο εισόδημά τους δεν ξεπερνά τα 1500-2000€ (στην καλύτερη) ΝΑ:
Παρακολουθούσα με ιδιαίτερη έκπληξη τον βαθμό καταναλωτισμού και δεν μπορούσα να τον εξηγήσω. Αναρωτιόμουν αν γίναμε ξαφνικά "Μονακό" ή "Ντουμπάι".
Σκεφτόμουν πώς είναι δυνατό νέες οικογένειες που το μηνιαίο εισόδημά τους δεν ξεπερνά τα 1500-2000€ (στην καλύτερη) ΝΑ:
- κάνoυν αγορά διαμερίσματος που η αξία του ξεπερνά τα 200.000€ κατά μέσο όρο (και κατά κανόνα με 30ετες δάνειο)
- διοργανώνουν γάμους και δεξιώσεις αντίστοιχες της βασιλικής οικογένειας της Αγγλίας
- διαθέτουν 2 ή και 3 αυτοκίνητα (εννοείται με αντίστοιχα δάνεια)
- μην αφήνουν 3ημερο χωρίς εκδρομή
- είναι ντυμένοι με την τελευταία λέξη της μόδας
- επιδίδονται κάθε Σαββατοκύριακο σε ξέφρενη διασκέδαση
- ξεσαλώνουν κάθε καλοκαίρι σε τουριστικά θέρετρα για 10-15 ημέρες
Και είναι επίσης προφανές ότι δεν γίναμε ξαφνικά "Ντουμπάι" ή "Μονακό".
Όσο και αν η καταπιεσμένη "κυριούλα" θέλει να δει την κόρη της "βασίλισσα", αυτό στην πραγματικότητα δεν μπορεί γίνει χωρίς οδυνηρές επιπτώσεις.
Επιπτώσεις που θα φανούν αργά ή γρήγορα...
Και δυστυχώς τις βλέπουμε ήδη μπροστά μας...
edydimosiou