ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 14:58:00 +0000

Γράφει ο Γιάννης Πήλιουρας

«Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» που θα έλεγε κι ο Τρικούπης. Μα στα αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι ένα κράτος όπως το δικό μας δεν πτώχευσε; Κι όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων τηλεθεατών ζει στο κόσμο του φανταστικού όπου το Gucci και το αμάνικο Armani πουλάνε σαν τρελά την περίοδο των γιορτών. Αλλά όταν ένα κράτος βαράει διάλυση, τότε τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σε σώσει.

Τι εννοούμε όταν λέμε ότι ένα κράτος χρεοκόπησε; Όταν ένα κράτος αδυνατεί να διαχειριστεί το χρέος που έχει συσσωρεύσει, ήτοι όταν αδυνατεί να εξασφαλίσει νέα δάνεια από το εξωτερικό. Προς το παρόν, η χώρα μας δανείζεται με αρκετά υψηλό για την εποχή της κρίσης επιτόκιο με αποτέλεσμα ο κίνδυνος χρεοκοπίας και τυπικά να είναι αρκετά ορατός καθώς πλέον η πατρίδα μας θα θεωρείται τριτοκοσμική συγγενής της Ευρώπης. Κάτι τέτοιο σημαίνει πως θα πληρώσουμε βαρύ το μάρμαρο και ιδού μερικά παραδείγματα.

Σε περίπτωση χρεοκοπίας, η Ελλάδα θα καταφύγει στις πόρτες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Εκεί θα τις ζητηθούν άγριες δημοσιονομικές περικοπές. Αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, νέοι φόροι, μείωση μισθών Δημοσίου ακόμα και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων καθώς και μειώσεις στις συντάξεις. Εάν αυτά δεν είναι αρκετά για να θορυβηθούμε, τι θα λέγατε εάν μια .........
ωραία πρωία σας δέσμευαν τις καταθέσεις; Κι όμως, προκειμένου να μην υπάρξουν φαινόμενα αστάθειας στο τραπεζικό σύστημα, η χώρα μας θα κληθεί σε περίοδο χρεοκοπίας να παγώσει τις αναλήψεις, επιτρέποντας αναλήψεις με το σταγονόμετρο. Αυτό συνεπάγεται καταβαράθρωση της κατανάλωσης και της πραγματικής οικονομίας, υψηλή ανεργία και έξοδος των όποιων επενδύσεων.

Τα παραπάνω δικαιολογούν απόλυτα τη φράση του Γιωργάκη Παπανδρέου ότι δηλαδή απειλείται η εθνική μας κυριαρχία. Όταν σε λίγο καιρό θα βρεθούν οι Αρμανσμπεργκ και Χέυδεν του ΔΝΤ να επιβάλλουν τα οικονομικά μέτρα ή όταν οι κυβερνήσεις που μας δάνεισαν θα πατάνε πόδι στις υποθηκευμένες ελληνικές γαίες, τότε θα καταλάβουμε τι θα πει χρεοκοπήσαμε.

Πώς φτάσαμε ή θα φτάσουμε ως εδώ; Αυτό το ερώτημα ξεκινά και τελειώνει από μια διαπίστωση: εάν δεν είχαμε βαρέσει διάλυση σε έναν άλλο τομέα, τον τομέα των ιδεών, τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί. Κι όταν λέμε τον κόσμο των ιδεών, δεν εννοούμε φυσικά αυτή την κοσμοπολίτικη αριστερόστροφη παγκοσμιοκουλτούρα. Εννοούμε την ιδεολογία του Έλληνα, αυτή που έχασε μέσα σε λίγες δεκαετίες, με αποτέλεσμα τώρα να αναζητούμε την ταυτότητά μας. Έξω από την υπερκατανάλωση και τον υλιστικό ντορβά της σύγχρονης κοινωνίας, ο Έλληνας ήξερε μέχρι που φτάνει το ζωνάρι του. Είχε τις αξίες και το ιδανικό της εθνικής κατανάλωσης, της στήριξης του ντόπιου παραγωγού και εργάτη. Ένιωθε την επιχείρηση δεύτερο σπίτι του και πάλευε για το ξεροκόμματο. Αλληλεγγύη, φιλότιμο και ντομπροσύνη ήταν μερικά από τα χαρακτηριστικά του.

Αυτός ο ιδεολόγος, κατάντησε πιόνι της υπερεθνικής εξάπλωσης και έφτασε στο βούρκο του αλληλοσπαραγμού για λίγα φράγκα. Καμία αιδώς για το βόλεμα των ημετέρων και την ευημερία των νεοτέρων. Πρότυπο έγινε ο πουκαμισάτος μάγκας στα μπουζούκια και ο Κολωνακιώτης νεαρός με το ακριβό κοστούμι. Γρήγορα αμάξια, γυναίκες και πολλά λεφτά είναι το παραγωγικό μας ατού στη σύγχρονη εποχή. Η Ελλάδα μπορεί να είναι υπερήφανη γιατί έφτιαξε άεργους βολεψάκηδες που αύριο το πρωί θα σταθούν πρώτοι στο συσσίτιο για να ρουφήξουν λίγη παραπάνω σούπα από τον αδελφό τους. Θα είναι αυτοί που θα ψάξουν να χωθούν στην πρώτη πτήση για Παρίσι προκειμένου να ξεφύγουν από την διάλυση της πατρίδας τους.

Είμαστε πολύ κοντά στο να ζήσουμε τραγικές οικονομικά στιγμές. Ας κρατήσουμε όμως το μοναδικό θετικό που θα βγάλουμε από αυτές. Εκεί θα μετρηθούμε πόσο αντέχουμε και πόσο αγαπάμε αυτά τα χώματα που αν και υποθηκευμένα, ανήκουν σε εμάς.

Οι ταινίες της εβδομάδας και οι προτάσεις μας

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 14:13:00 +0000

Μόλις ανοίξαμε όλοι μας ένα νέο βιβλίο.

Οι σελίδες του είναι λευκές.

Εμείς θα γράψουμε λέξεις σε αυτό.

Ο τίτλος του βιβλίου είναι ‘Ευκαιρία’ και στη πρώτη του σελίδα γράφει ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Ένας Σοβαρός Άνθρωπος (A Serious Man), των αδελφών Coen.

Όπως οι ίδιοι λένε, πρόκειται για μια σοβαρή ταινία, αλλά όταν ο Ethan και ο Joel Coen μιλάνε σοβαρά, ο κόσμος γελάει.

Ο Λαρρυ (Michael Stuhlbarg) είναι ένας καθηγητής φυσικής σε ένα μικρό πανεπιστήμιο στα προάστια του ’67 και όλα του πάνε στραβά.

Η γυναίκα του (Sari Lenning) του ζητά διαζύγιο γιατί καψουρευτηκε κάποιον άλλον, ο άνεργος αδερφός του (Richard Kind) κοιμάται στο καναπέ τους, ο γιος του (Aaron Wolff) έχει προβλήματα συμπεριφοράς και πειθαρχίας στο σχολείο και η κόρη του (Jessica McManus) του βουτάει λεφτά για να κάνει εγχείρηση πλαστικής στη μύτη.

Κανείς δεν ενδιαφέρεται για εκείνον και κανείς δε δίνει σημασία στα δικά του προβλήματα, όπως είναι ένας εισπράκτορας που τον απειλεί με μηνύσεις και ένας γείτονας που σιχαίνεται τους εβραίους.

Ο Λαρρυ αναρωτιέται γιατί του συμβαίνουν όλα αυτά και ζητά συμβουλές νομικής φύσης αλλά και πνευματικής από δυο ............ανεκδιήγητους γκουρου , αλλά κανείς δεν του λέει κάτι σημαντικό εκτός από άσχετες παροιμίες.

Όλα αυτά γίνονται με τρόπο ξεκαρδιστικό, όπως καταλαβαίνεις από το trailer αλλά και από τις πολύ καλές κριτικές που συνοδεύουν το φιλμ.

Τα Μάθατε για τους Μοργκαν; (Did you Hear About The Morgans?), του Marc Lawrence.

Ο άνθρωπος που έκανε τη χειροτεροτερη κομεντί τα τελευταία χρόνια (Music and Lyrics) ενώνει τις δυνάμεις του με δυο από τους πιο αχώνευτους ηθοποιούς του KostasBlog (Hugh Grant και Sara Jessica Parker), στην ίσως χειρότερη κωμωδία του χρόνου που έφυγε.

Ένα ζευγάρι Νεοϋορκέζων που βρίσκεται στα χωρίσματα, γίνεται μάρτυρας μιας δολοφονίας ενός ντίλερ, και αναγκάζεται να περάσει ένα διάστημα σε ένα ξεχασμένο χωριό, στα πλαίσια του προγράμματος Προστασίας Μαρτύρων του FBI.

Σενάριο απίστευτα προβλέψιμο (scene-by-scene), βλακώδες αστεϊσμοί χωρίς χιούμορ, σκηνοθεσία του ποδαριού.

Παίζεται ακόμα:

Γουεντι και Λουσι (Wendy and Lucy), της Κελι Ριτσαρντ.

Αμερικάνικη ανεξάρτητη ταινία με την Γουεντι (Μισελ Γουιλιαμς) να ταξιδεύει πεζή παρέα με το σκύλο της Λούση (a dog).

Καλό Σινεμά. 

ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΣΚΥΛΙ

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 13:12:00 +0000

ΗΜΙΑΙΜΟΣ

Αργά ή γρήγορα σχεδόν όλοι οι γονείς το αντιμετωπίζουν. Πολύ περισσότερο εκείνο που έχουν μοναχοπαίδι. Να έρχεται δηλαδή το παιδί και να τους ζητά να του πάρουν ένα σκύλο. Κοιτάζοντας διεισδυτικότερα οι γονείς θα καταλάβουν ότι το παιδί ωθείται από βαθύτερα κίνητρα όπως είναι η παρέα, η εποικοινωνία, η έκφραση συναισθημάτων, η προσπάθεια να δείξει ότι μπορούμε να το εμπιστευόμαστε, η ανάγκη του για παιχνίδι.

Τα παιδιά διδάσκονται τα συναισθήματα των άλλων και τα δικά τους μέσα απο την αλληλεπίδραση. Στην αλληλεπίδραση με το σκύλο, το παιδί μαθαίνει με ευχάριστο κι ενδιαφέροντα σε εκείνο τρόπο, τις αντιδράσεις που αντιστοιχούν στα συναισθήματα και τη λειτουργία τους. Η συνύπαρξη με τον σκύλο είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για το παιδί να διδαχτεί και να εξοικειωθεί με τα φαινόμενα του κύκλου ζωής όπως είναι η αναπαραγωγή η γέννηση, τα ..........γηρατειά, ο θάνατος και η απώλεια, με εμπειρικό και ουσιαστικό τρόπο. Μέσω της παρατήρησης, θα κατανοήσει βιωματικά τις αναλογίες της ανθρώπινης ζωής και της ζωής των ζώων αποκτώντας μια καλύτερη επαφή με τη δική του φύση και τις υπαρξιακές της διαστάσεις. Αρκεί να αναλογιστούμε το περιβάλλον στο οποίο ζούν σήμερα τα περισσότερα παιδιά και την απόσταση που αυτό έχει απο τον τρόπο και το περιβάλλον ζωής για τα οποία η φύση μας προόρισε, για να αντιληφθούμε τη σημασία αυτής της εξοικείωσης. Εκτός από αυτά όμως το παιδί μαθαίνει να αναλαμβάνει ευθύνη για μια άλλη ζωή. Μαθαίνει να έχει υποχρεώσεις έναντι των άλλων και πώς αυτές υλοποιούνται μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες, πολύ περισσότερο που αυτές αφορούν εκείνο και τις δικές του επιθυμίες.

Μη διστάσετε, λοιπόν, να υιοθετήσετε ένα σκύλο αρκεί να του παραχωρίσετε χώρο, να του παρέχετε φροντίδα και φαγητό, και να μην τον παρατήσετε αν αισθανθείτε ότι σας γίνετε βάρος για την οικογένεια. Εννοείται ότι αυτή είναι μια συζήτηση που πρέπει να κάνετε με το παιδί σας προτού του δωρίσετε έναν σκύλο επισημαίνοντας του και τις πιο δύσκολες φάσεις της συνύπαρξης του με τον τετράποδο κολλητό του.

Θυμάσαι;

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 12:01:00 +0000

Γράφει ένας απλός άνθρωπος

Θυμάσαι; Έλεγες ότι θα στεριώσεις σ’ αυτή την χώρα. Έκανες τα πάντα για να στεριώσεις. Μέχρι και το πατρικό του παππού σου στήριξες για να έχουν μεγαλύτερο βάθος οι ρίζες σου. Θυμάσαι; Ξεκίνησες την δουλειά σου και έλεγες θα την κάνεις μεγαλύτερη, θα μεγαλουργήσεις στον χώρο σου. Έβλεπες τα χωράφια που έσφυζαν από εργάτες, αγρότες και έλεγες έχει μέλλον αυτή η χώρα. Οι βιοτεχνίες έπαιρναν νέο προσωπικό και από αυτό έβγαιναν καινούργιοι βιοτέχνες με δικές τους δουλειές. Φεύγοντας για σπουδές ήξερες ότι θα γυρίσεις πίσω για να δημιουργήσεις. Ξεκίνησες κι εκεί κάπου στα μισά άρχισες να βλέπεις παραταγμένες κλούβες με πορτοκάλια να οδηγούνται στην χωματερή. Στοιβαγμένους τόνους βαμβάκι να σαπίζουν μέσα στην βροχή. Οι μικρές βιοτεχνίες αλλά και οι πρώτες βιομηχανίες να μπαίνουν σε πλειστηριασμούς τραπεζών. Κι οι εργάτες να κάνουν ουρές στα γραφεία πρώην λιγδιάρηδων δικηγορίσκων και μηχανικών που πλέον είχαν γίνει βουλευτές κόμματος και αργότερα υπουργοί κυβερνήσεων. Το Δημόσιο ήρθε και στην πόλη σου. Οι άνθρωποι που θυμάσαι να κουβαλούν κλούβες με ντομάτες ή να σου λένε ότι κάποτε θα έκαναν την δική τους δουλειά, με το μάτι τους να λάμπει ακόμη κι αν το μεροκάματο ήταν φθηνό, έγιναν σαν κινούμενα μανιτάρια, συνταξιούχοι στα 45 να ξημεροβραδιάζονται στο καινούργιο φαινόμενο «καφετέρια στις 10 το πρωί».
Θυμάσαι; Η πόλη είχε σπίτια με αυλή και κήπο. Το βουνό πάνω της ήταν πευκόφυτο, τώρα πια μπετόφυτο. Ήταν αργά να φύγεις και ............
απόμεινες να βλέπεις τις μπουλντόζες των ντόπιων να καταστρέφουν ό,τι έμεινε από τον γερμανικό βομβαρδισμό. Διαμέρισμα στον 8ο όροφο με θέση πάρκινγκ. Ακόμη αναρωτιέσαι πώς άνθρωποι που μεγάλωσαν σε αλάνες μπορούν να χωρέσουν την ζωή τους σε 90 τετραγωνικά.
Είχε και μια θάλασσα αυτός ο τόπος. Τώρα την έχουν μόνο για θέα, όσοι τρώνε σε κακόγουστες ψαροταβέρνες που προσφέρουν ψάρι από τον Ειρηνικό, αφού η δική τους έχει μεταλλαχθεί από βιομηχανίες που ξεπλένουν μαζί με τα χημικά και χρήματα πολιτικών του έθνους.
Είχε και ποτάμια που τώρα τα στένεψαν σε ρυάκια φτιάχνοντας φράγματα για να εξάγουν ρεύμα αλλά εσύ πληρώνεις το ρεύμα σαν εισαγόμενο τραβώντας καλλιτεχνικές φωτογραφίες από τα βυθισμένα χωριά που ξεπροβάλλουν όταν τα νερά λιγοστεύουν.
Είχε χωριά στα ορεινά που έβλεπες καπνό από όλες τις καμινάδες των πέτρινων σπιτιών. Που έβλεπες κήπους με μαρούλια και κοπάδια από αιγοπρόβατα να σουλατσάρουν στις βουνοπλαγιές. Τώρα αντί για σπίτια βλέπεις το νέο επιδοτούμενο ξενοδοχείο,«Η στρούγγα», που γεμίζει τις αργίες από κινούμενα μανιτάρια, εγχώρια και εισαγόμενα.
Ο τόπος σου δεν είχε μεγάλους δρόμους. Ο τόπος σου δεν είχε δήθεν χλιδή. Δεν είχε τίποτε από αυτό που σήμερα έχει. Είχε όμως αυτό που την ξεχώριζε. Γι’ αυτό γύρισες. Θυμάσαι; Ήταν ο κόσμος σου.

Simpleman

Ψάχνοτας να «εφεύρουμε» το τροχό…

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 11:31:00 +0000

Γράφει ο Βασίλης Χασιώτης

Σύμφωνα με το Keidanren (το σύνδεσμο εργοδοτών στην Ιαπωνία), [οι] τρεις αμαρτίες της βιομηχανίας είναι (Georges Archier και Herve Serieyx : Η Επιχείρηση 3ου Τύπου, 2η Έκδοση, εκδόσεις Γαλαίος, Αθήνα, 1987, σελ. 41) :

Να ξαναεφεύρουμε εμείς, κάτι που έχουν εφεύρει αλλού.
Να ανακαλύψουμε προϊόντα, που δεν έχουν πλέον αγορά.
Να μην κινητοποιήσουμε τη φαιά ουσία των προϊσταμένων και να σπαταλήσουμε έτσι το δυναμικό της επιχείρησης κατά 99%.

Στην Ελλάδα με θαυμαστή επιμονή κι υπομονή, και τις τρεις αυτές αμαρτίες, φαίνεται ότι κάνουμε τα αδύνατα – δυνατά, να τις μετατρέψουμε σε «αρετές», με σημαιοφόρο της προσπάθειας τους φορείς της εφαρμοσμένης κυβερνητικής πολιτικής, όπου κυριαρχούν ιδίως οι «αμαρτίες» κατά τους ........Ιάπωνες, «αρετές» για μας, 1 και 3 του παραπάνω καταλόγου.

Αφορμή για το σχόλιο αυτό, το κυοφορούμενο νέο φορολογικό νομοσχέδιο, και ιδίως, το ζήτημα των αποδείξεων προκειμένου κάποιος να διαμορφώνει το αφορολόγητο όριο που θα προσδιοριστεί.

Δεν θα μείνω στο αλαλούμ που έχει δημιουργηθεί με ένα σωρό «ιδιαιτερότητες» που ήδη ήρθαν και συνεχώς έρχονται στην επιφάνεια με βάση τις ερωτήσεις των φορολογούμενων πολιτών, ιδιαιτερότητες, που θα φτάσουν, πολύ φοβάμαι, το νομοσχέδιο να ασχολείται περισσότερο με αυτές παρά με την ουσία. Άλλωστε τι να πρωτοαναφερθεί;

Το πώς ένας αγρότης θα μάθει ξαφνικά να συνδυάζει αποτελεσματικά τη χειρωνακτική δουλειά στο χωράφι με την (πρωτόγνωρη γι’ αυτόν) δουλειά γραφείου, όταν ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του, υποχρεωθεί να καταρτίζει και συντάσσει ο ίδιος πίνακες δαπανών;

Το πώς άνθρωποι με ειδικές ανάγκες, π.χ., τυφλοί, άνθρωποι με ενδεχομένως τέτοια προβλήματα ή αναπηρία στα χέρια που να μη μπορούν να γράφουν, κ.λπ. θα μπορούν να επιδίδονται στην καταγραφή εκατοντάδων (ή μήπως και χιλιάδων;) αποδείξεων;

Το πώς θα επιμερίζονται αποδείξεις μεταξύ ατόμων περισσοτέρων του ενός, όταν θα μετέχουν της δαπάνης περισσότερα του ενός άτομα; (π.χ. η πληρωμή «ρεφενέ» σε μια ταβέρνα, μεταξύ των ατόμων που απαρτίζουν την παρέα, ιδίως, όταν το ποσό είναι σημαντικό)

Το πώς θα αποφευχθεί η αλλοίωση (ξεθώριασμα) των στοιχείων μιας απόδειξης, που ο φορολογούμενος απαιτηθεί να τη διακρατήσει ίσως και πέντε χρόνια, για το ενδεχόμενο της επαλήθευσης;

Το πώς θα αποφευχθεί η δημιουργία μιας μαύρης αγοράς (κι αυτό ακούστηκε) παραγωγής ή/και αγοραπωλησίας αποδείξεων μεταξύ ατόμων, που κάποιοι μπορεί να διαθέτουν χωρίς να τις χρειάζονται, άλλοι δε που τις χρειάζονται να μην τις διαθέτουν;

Το γιατί κάποιος που έχει ήδη καλύψει το αφορολόγητο όριο θα έχει κίνητρο από εκεί και πέρα να ζητά νέες αποδείξεις, εκτός ίσως από να τις διανείμει σε γνωστούς και φίλους που θα τις έχουν ανάγκη (όσες βέβαια απ’ αυτές δεν έχουν εκδοθεί επ’ ονόματί του);

Δεν θα επεκταθώ άλλο. Αρκεί κάποιος να παρακολουθήσει τον ημερήσιο Τύπο και την τηλεόραση, για να διαπιστώσει ότι σχεδόν κάθε ερώτημα είναι και μια ιδιαιτερότητα που πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Θα μείνω όμως, σ’ ένα μονάχα σημείο, ή αν θέλετε ερώτημα που με προβλημάτισε.

Και είναι τούτο :

Πόσο πολύ εκτός πραγματικότητας βρίσκομαι, αν έλεγα ότι αντί για όλο αυτό το χωρίς προηγούμενο μπέρδεμα και την «εθνικοποίηση» μιας γραφειοκρατικής αντίληψης και πρακτικής, ίδιο βεβαίως των γενναίων γραφειοκρατών της δημόσιας διοίκησής μας, οι επιχειρήσεις (π.χ. super markets, ταβέρνες, κομμωτήρια, συνεργεία αυτοκινήτων κ.λπ.) ή οι επαγγελματίες (δικηγόροι, γιατροί, κ.λπ.), εξέδιδαν τις αποδείξεις τους μέσω ταμιακών μηχανών θεωρημένων από την Εφορία, έτσι ώστε, με κάθε απόδειξη που θα εκδίδεται, την ίδια στιγμή, θα ενημερώνεται σε μια βάση δεδομένων που θα περιλαμβάνει όλους τους φορολογούμενους, ο «λογαριασμός» του εκδότη της απόδειξης, και εφόσον η απόδειξη εκδίδεται ονομαστικά στ’ όνομα πελάτη (όπως κατά κανόνα συμβαίνει με τους δικηγόρους, γιατρούς, και όχι μόνο βέβαια), τότε θα ενημερώνεται και ο αντίστοιχος λογαριασμός του πελάτη, εφόσον βέβαια διαθέτει ΑΦΜ στη χώρα μας σύμφωνα με τις απαιτήσεις του νόμου;

Έτσι, ούτε αποδείξεις θα χρειάζεται κάποιος να μαζεύει που δεν τις χρειάζεται ως αποδεικτικό φορολογικό στοιχείο, ούτε όλο αυτό το μπέρδεμα θα παρουσιάζονταν, το οποίο σημειωτέον, ακόμα κι αν δεν είχε την πολυπλοκότητα που φαίνεται να του αποδίδουν, με βάση την ιστορική εμπειρία, έχει αποδειχτεί ότι στο ζήτημα της πάταξης της φοροδιαφυγής, διότι αυτή είναι η λογική του μέτρου, όταν εφαρμόστηκε στο παρελθόν, συνέβαλε από λίγο ως καθόλου στη σχετική προσπάθεια, και μάλιστα, ενίοτε χωρίς να μπορέσει να αποτρέψει και την παραπέρα αύξησή της.

Κλίμα … ψυχολογία και … δεν συμμαζεύεται

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 10:19:00 +0000

Γράφει ο Ευθύλογος

Σαν χθες θυμάμαι τα προ δεκαετίας πανηγύρια για το millennium!
Που το γιορτάσαμε κι αυτό κατά λάθος (;) [1] ένα χρόνο γρηγορότερα, όπως και τώρα την λήξη της πρώτης 10ετίας του 21^ου αιώνα.
Να βιαζόμαστε τάχα να περάσουν πιο γρήγορα τα χρόνια;
Ή να βιαζόμαστε να υποδεχτούμε την καινούρια χιλιετία, τον καινούριο αιώνα ή έστω την καινούρια δεκαετία με την ελπίδα πως θα φέρει κάτι καλλίτερο από αυτά που μας επιφύλαξε το παρελθόν;
Δύσκολη η σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο. [2]
Θέλουμε «χρόνια πολλά» για να μπορούμε να «σκοτώνουμε την ώρα μας» ενώ την ίδια στιγμή πιστεύουμε ότι «ο χρόνος είναι χρήμα» και μας γιατρεύει τον πόνο ο «πανδαμάτωρ χρόνος».
Και βέβαια, έτσι για να μην ξεχνάμε και τον χωρόχρονο, είμαστε πότε - πότε «εκτός τόπου και χρόνου».
Ίσως σ’ αυτή τη φετιχιστική αντιμετώπιση του χρόνου να οφείλονται και οι εκδηλώσεις με τις οποίες υποδεχόμαστε την έναρξη κάθε νέας χρονικής περιόδου. Όσο μεγαλύτερη μάλιστα είναι η περίοδος αυτή, τόσο εντυπωσιακότερα και τα πανηγύρια αλλά και οι συνακόλουθοι «πανηγυρικοί».
Αμφιβάλλω αν υπάρχει άλλος λαός που να συγχέει τόσο πολύ το «πανηγυρικό» με το «πανηγυριώτικο».
Άλλωστε σ’ ένα τέτοιο πανηγύρι έγιναν οι παραπάνω σκέψεις και όσες ακολουθούν. Επρόκειτο για μια από τις γνωστές «πίτες».
Αυτή τουλάχιστον κόπηκε στην ώρα της!
Κάθε σύλλογος, οργάνωση, ομάδα, κόμμα κλπ. που διαθέτει στοιχειώδη αυτοσεβασμό, οφείλει να κόψει πρωτοχρονιάτικη πίτα. Έστω και τον Μάρτη!
Αν μάλιστα παρευρίσκεται στην κοπή και κάποιος «επώνυμος», έ!! τότε το prestige της παρέας και κυρίως του προεδρείου ανεβαίνει κατακόρυφα.
Υποθέτω πως αυτός είναι συνήθως ο λόγος που κόβεται η βασιλόπιτα με 2 – 3 μήνες καθυστέρηση.
Οι κλεισμένες ημερομηνίες του «επώνυμου» κι όχι η δυσκολία εξεύρεσης κατάλληλου χώρου.
Πώς να το κάνουμε; Λίγο τόχεις να έρθει ο αξιότιμος κ. Τάδε να μας ευχηθεί και να εκφωνήσει και τον δεκάρικό του!
Σαν να τους ακούω να εκφράζουν τη χαρά και τη συγκίνησή τους γιατί «ξαναβρίσκονται ανάμεσα σε φίλους» (δεν ξέρουν ή δεν θυμούνται κανέναν) και στη συνέχεια να κράζουν υποκριτικά.
- Τέτοιες μέρες έχουμε χρέος να στρέψουμε τη σκέψη μας στους .........................συνανθρώπους μας που υποφέρουν …
(Η σκέψη είναι ανέξοδη, για την τσέπη δεν λέμε τίποτε)
Πρόκειται για την παλιά γνωστή συνταγή με τις πολλές παραλλαγές.
-Προσευχόμαστε για τους αδύναμους...
-Η σκέψη μας είναι μαζί τους...
-Ο θεός να τους δίνει δύναμη...
-Αυτές τις δύσκολες ώρες τους σκεφτόμαστε...
-Ο Παντοδύναμος να τους βοηθήσει...
Άλλωστε ο καλός θεούλης σίγουρα έχει το σχέδιό του και για τους δυστυχισμένους.
Μπορεί να υποφέρουν για το καλό τους!
Να επέμβουμε εμείς και να του χαλάσουμε τα σχέδια;
Άσε που αν δεν υπήρχαν αυτοί οι εξαθλιωμένοι, πώς θα ξεχώριζαν οι επώνυμοι επιτυχημένοι; (Πάντα εν σοφία έ; Τι να λέμε τώρα!)
Και για να δείξουν ότι δεν είναι στο τζάμπα επώνυμοι αλλά in, θα ξαμολήσουν και τις σχετικές παπαρδέλες τους για τα προβλήματα που μας ταλανίζουν, για το περιβάλλον, την οικονομία, την κρίση…
Λέξεις όπως:
εξυγίανση, σταθερότητα, δημοσιονομικό έλλειμμα, δημόσιο χρέος, κρατικές δαπάνες, χρηματοπιστωτικό σύστημα κλπ
βρίσκονται στα χείλη κάθε άσχετου και ημιμαθούς.
Και βέβαια για να μη χαλάσουμε και το κλίμα των ημερών, ο δεκάρικος πρέπει να κλείσει με την απαραίτητη πρόβλεψη ότι μάλλον μπαίνουμε σε τροχιά ανάπτυξης!
Άλλωστε και η οικονομία … κλίμα είναι, κατά πολλούς επώνυμους.
Ενώ άλλος επώνυμος, απευθυνόμενος στον Ελληνικό λαό … πρωτοτύπησε τούτες τις μέρες, ισχυριζόμενος ότι η οικονομία είναι ψυχολογία!
(έτσι, για να μη κατηγορηθεί ότι παπαγαλίζει ξένες απόψεις)
Ειδικά στην Ελλάδα, δεν φταίει που δεν παράγουμε τίποτε, δεν φταίει που εισάγουμε τα πάντα, δεν φταίει που οι μισοί Έλληνες σερβίρουν τους άλλους μισούς στις καφετέριες και στα μπαράκια, δεν φταίει η ανεργία, δεν φταίει η κάκιστη ποιότητα των υπηρεσιών μας, δεν φταίει η κουτοπονηριά και η τεμπελιά μας, δεν φταίει ο επαγγελματικός παρασιτισμός, δεν φταίει που όλη η Ελλάδα μοιάζει σαν τριτοκοσμικό λιμάνι από τα νυχτομάγαζα, δεν φταίει που τα χωράφια θεωρούνται «εν δυνάμει οικόπεδα» και βρίσκονται σε μόνιμη αγρανάπαυση, φταίει το κλίμα και η ψυχολογία!
Μα τότε η βελτίωση της οικονομίας είναι απλό πράγμα!
Αρκεί να την αναθέσουμε σε ψυχολόγους ή μάλλον σε ψυχιάτρους!
Και με την ευκαιρία ας πάνε και οι επώνυμοι να εξεταστούν…

* * * * * * * *

[1] Η 1η δεκαετία μ. Χ. κλείνει με τη ΛΗΞΗ του 10ου έτους.
Η 1η χιλιετία μ. Χ. κλείνει με το τέλος του 1000ου έτους.
Όμοια η 2η χιλιετία κλείνει με το τέλος του 2000ου έτους.
Επομένως η 3η χιλιετία και φυσικά ο 21ος αιώνας αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 2001 και ΟΧΙ την 1η Ιανουαρίου 2000 όπως λανθασμένα ή σκόπιμα γιορτάστηκε!
Και φυσικά η πρώτη 10ετία του 21^ου αιώνα συμπληρώνεται την 31/12/2010.

[2] Κι ακόμη πιο δύσκολη η κατανόηση της φυσικής έννοιας του χρόνου.

Ευθύλογος
vacon28@gmail.com

Το Σκίτσο είναι του φίλου μας του SOTER

Καλέ άντε!!!

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 09:26:00 +0000

Γράφει ο Κώστας Καββαθάς

Δεν αντέχω! Μού ΄ρχεται να σπάσω τη τηλεόραση, το κεφάλι μου, να βγάλω τα μάτια μου να...
Ρε ντενεκέδες. Πόσα χρόνια τώρα γράφω με κάθε λεπτομέρεια τι πρόκειται να συμβεί; Πόσα χρόνια λέω ότι, οι άχρηστοι που "κυβέρνησαν" τη Τζουτζία καταβρόχθισαν με τα τσιράκια τους δισεκατομμύρια ευρώ;
Όταν, ρε ντενεκέδες, έγραφα πως τα "πακέτα" τα έτρωγαν συγκεριμένα καθίκια κάναετ ότι δεν υπάρχω. Όταν έλεγα πως το Gollum της Αναγνωστοιπούλου με "τις ακόμα καλύτερες μέρες" και "την ισχυρή Ελλάδα" οδηγεί τη χώρα στη καταστροφή το εξαπτέρυγό του και Νο 1 της εθνικής τσατσάς, έλεγε πως είναι ο νέος Χαρίλαος Τρικούπης. Όταν μιλούσα για την ανικανότητα του Ραφηνάτου το άλλο εξαπτέρυγο που διετέλεσε και Υπουργός Μεταφορών, με αποκαλούσε "ακροαριστερό"
Τώρα που ήλθε η Ώρα της Αποπληρωμής ο ΓΑΠ ζητάει απ' τον ελληνικό λαό να συγκεντρώνει ...αποδείξεις!
Σήμερα το μεσημέρι, πήγα με δύο φίλους απ' το τατοί σε ένα στέκι στη Κηφισιά που το λένε Zillion. Παραγγείλαμε καφέ και διαβάσαμε την εφημερίδα. Και, ξαφνικά, έρχεται κυρία της "καλής κοινωνίας" με 3 μικρομέγαλες νύφες (μεταξυ 8 και 19 ετών), Ρέιντζ Ρόβερ -και φρουρό να τους ανοίγει τη πόρτα οι χατζαβάτηδες- για να πάρει παγωτά.
Ουρτ είπα φωναχτά την ώρα που το σετάκι περνούσε δίπλα. Η ανεπάγγελτη και τα κλωνοποιημένα δεν κατάλαβαν, ίσως γιατί έπρεπε να το πω στα αγγλικά δηλ, αϊ gamithite eseis kai το ρειτζρόβερ.
Υπόχομαι την επόμενη φορά να το κάνω

Ο Καποδίστριας 2 έφτασε. Αρχίζει ο διάλογος

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 09:12:00 +0000

Στις 60-65.000 το πληθυσμιακό όριο για νέους δήμους

Στις αρχές της επόμενης εβδομάδας αναμένεται να δώσει στη δημοσιότητα τα κείμενα για τον «Καποδίστρια 2» και το νέο εκλογικό νόμο ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης. Ο κ. Ραγκούσης που είχε την Τρίτη τετράωρη συνεργασία με τον πρωθυπουργό πήρε το «πράσινο» φως να ξεκινήσει η διαβούλευση για τις δύο μειζονες αλλαγές στη λειτουργία του κράτους και του πολιτικού συστήματος.

Πάντως, το κείμενο για τον «Καποδίστρια 2», όπως άλλωστε έχει αποδεχθεί και το δ.σ. της ΚΕΔΚΕ, δεν θα περιλαμβάνει τους χάρτες με τη νέα χωροταξική κατανομή περιφερειών και δήμων, προκειμένου, όπως λένε κυβερνητικές πηγές στην αυτοδιοίκηση gr, «να μην επικεντρωθεί εκεί το ενδιαφέρον». Τι θα περιλαμβάνει η πρόταση της κυβέρνησης που θα σταλεί πριν τις 18/1 οπότε ξεκινάει το συνέδριο της ΚΕΔΚΕ στις Τοπικές Ενώσεις Δήμων και Κοινοτήτων: τις νέες αρμοδιότητες περιφερειών και δήμων, τον νέο τρόπο λειτουργίας τους, τον τρόπο της μεταφοράς πόρων κλπ.

Όσον αφορά τον αριθμό των δήμων η κατανομή θα στηριχθεί στη μελέτη του ΙΤΑ που προβλέπει 380-390 (από 1035 που είναι σήμερα) χωρίς όμως να περιλαμβάνει την Αττική. Αυτός είναι και λόγος που ορισμένα σενάρια που έχουν δει το φως της δημοσιότητας κάνουν λόγο για περίπου 500 δήμους. Για τις περιφέρειες η κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει καταλήξει να είναι όσες και σήμερα, δηλαδή 13, διατηρώντας με αυτό τον τρόπο τα υφιστάμενα όρια. Εξαίρεση θα αποτελέσουν οι περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας, στις οποίες θα δημιουργηθούν μητροπολιτικές διοικήσεις με επίκεντρο την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Δείτε εδώ όλη την πρόταση του ΙΤΑ πριν από ένα χρόνο

Πηγή

Περί ποίησης

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 08:48:00 +0000

Λεωνίδας Ορφανουδάκης

Αγαπητέ καφετζή αν θέλεις κρέμασε σε μια άκρη του καφενείου σου δυό ποιήματα από τη νέα δουλειά «Τα Χορικά» του φίλου ποιητή Κώστα Χελμού που τα δανείστηκα από το Πατάρι Λογοτεχνών http://patarilogotexnon.blogspot.com/

Βάλε τα εκεί σε μιά γωνία για τέρψη κάποιων των θαμώνων του καφενείου αλλά και με την παράκληση προς αυτούς , αν μπορούν , να μου εξηγήσουν . Για τι με προειδοποιεί ; Τι θέλει να ΜΟΥ πει ο ποιητής ; Και το λέω κυριολεκτικά και όχι σαν σχήμα λόγου .

Προειδοποίηση

Λεωνίδα μην εμπιστεύεσαι

τον κύριο

Με το ακριβό κουστούμι και το ψηλό καπέλο .

Έτσι που το πάει δεν αποκλείεται

πολύ σύντομα να τον ......
δούμε,

να γίνεται και ο πρώτος σωματέμπορας

Των αγίων και των αγγέλων της χώρας μας…

Κώστας Χελμός 22 12 09

Οι Νεκροί

Όμως ας το δούμε και κάπως αλλιώς .

Μιλάω πάντα για τους νεκρούς,

που κοιμούνται ήσυχοι και δίπλα – δίπλα

απαλλαγμένοι από το φόβο του θανάτου .

Απαλλαγμένοι από το φόβο της αμαρτίας

και την απειλή της νέας έξωσης,

ενώ οι ποιητές που δεν βλέπουν

την άλλη όψη του νομίσματος ,

διαβάζουν τα αγαπημένα τους ποιήματα,

όρθιοι σε άδειο δωμάτιο . Ευτυχισμένοι .

Πάντως ο γελαστός της φωτογραφίας

Που τόσο μου μοιάζει δεν είμαι εγώ.

Κώστας Χελμός

Το Μετέωρο Βήμα...

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 08:26:00 +0000

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ
Τη σταθερή ελληνική θέση στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ επανέλαβε από την πλευρά του ο έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου σε συνέντευξή του στη σερβική εφημερίδα “Νοβόστι”. Ο κ. Παπανδρέου ταξίδεψε στο Βελιγράδι για να παρευρεθεί στην ετήσια σύνοδο των σέρβων πρεσβευτών.

“Η Ελλάδα επιθυμεί μια οριστική διευθέτηση του θέματος και η εθνική κόκκινη γραμμή μας είναι σαφής. Προβήκαμε σε ένα σημαντικό βήμα λέγοντας ότι θα αποδεχτούμε ένα όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό. Και αναμένουμε από το γείτονά μας να πράξει το ίδιο και να μας συναντήσει στα μισά του δρόμου”, είπε ο πρωθυπουργός. Τόνισε επίσης ότι σε κάθε περίπτωση το μήνυμα προς την ΠΓΔΜ είναι πως είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε.(Πηγή: ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ )

Διαβάστε τώρα τι είχε δηλώσει ο Γκρουέφσκι πριν λίγες μέρες :

«Η Ελλάδα θέτει όρους και προϋποθέσεις που δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές από τη "Δημοκρατία της Μακεδονίας"», δήλωσε ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι, σε συνέντευξή του στις 29 Δεκεμβρίου, στον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό των ..........
Σκοπίων «Κάναλ 5».

Κληθείς να διευκρινίσει ποιοι είναι αυτοί οι όροι και οι προϋποθέσεις, ο κ. Γκρούεφσκι είπε ότι «η Ελλάδα ζητά ανοιχτά να αλλάξουμε όχι μόνο την ονομασία της χώρας μας, αλλά και τον προσδιορισμό της εθνικής μας ταυτότητας και γλώσσας».

«Τέτοιοι όροι και προϋποθέσεις δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί από καμία κυβέρνηση στη Μακεδονία, τα επόμενα 100 χρόνια»

Σχόλιο:

Διπλωμάτης δεν είμαι, αλλά η κοινή λογική λέει ότι, όταν διαπραγματεύεσαι ποτέ δεν "καις" όλα τα διαπραγματευτικά σου χαρτιά-ατού.

Αυτά είναι βασικές αρχές για τους διπλωμάτες και πάγια διαπραγματευτική τακτική.

Κάναμε εμείς το πρώτο βήμα και φτάσαμε στο μέσον του δρόμου και τώρα θέλουμε και παρέα, για να μην αισθανόμαστε μόνοι μας..

Ελάτε και εσείς λέμε, ελάτε να συναντηθούμε στο μέσο της διαδρομής.

Πως να 'ερθει;

Mε τις δηλώσεις που κάνει, δεν πρόκειται να ρθεί ποτέ και κανένας, θα μας "φάει" η μοναξιά.

Εκατό χρόνια μοναξιάς..

Αυτός ο δρόμος δεν έχει γυρισμό και καλό θα ήταν, να μην κάνουμε άσκοπα και μετέωρα βήματα ας είναι και "Εμπροσθοβαρή"...

exomatiakaivlepo

Ιρλανδικό καπέλο φοράν οι Βρυξέλλες στην Ελληνική Οικονομία

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 07:30:00 +0000

Ιρλανδική συνταγή με δραστικές περικοπές μισθών στο Δημόσιο και αύξηση του φόρου στα καύσιμα προσπαθούν να επιβάλουν οι Βρυξέλλες, που απέστειλαν non paper στο οικονομικό επιτελείο.

Η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας συζητά από χθες με επιτελικά στελέχη του υπουργείου Οικονομικών, το σχέδιο του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο άλλαξε την τελευταία στιγμή, μετά την προχθεσινή απόφαση του Πρωθυπουργού να επισπεύσει τις διαδικασίες με ορίζοντα τριετίας, αντί τετραετίας. Αυτό σημαίνει ότι αναζητούνται 24 δισ. ευρώ, που θα προέλθουν είτε από περικοπές δαπανών, όπως οι μισθολογικές, είτε από αύξηση φορολογικών εσόδων, μέσα σε 3 χρόνια, ώστε να μειωθεί το έλλειμμα από 12,7% του ΑΕΠ το 2009 σε 2,7% του ΑΕΠ το 2012.

Αστυνομικοί ανάγκασαν τέσσερις μαθητές στην Πάτμο να... γδυθούν

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 07:14:00 +0000

Θύματα αστυνομικής βίας καταγγέλλουν ότι έπεσαν τέσσερις μαθητές Λυκείου στην Πατμό, γιατί οι αστυνομικοί τους θεώρησαν ύποπτους για τις φθορές που είχαν προκληθεί σε μηχανάκι συναδέλφου τους και στο πλαίσιο της... ανάκρισης ανάγκασαν κάποιους από αυτούς να βγάλουν μέχρι και τα ρούχα τους.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα οι τέσσερις μαθητές, όπως αναφέρουν στις μηνύσεις τους, με βάση τις οποίες διενεργείται προκαταρκτική εξέταση από τον εισαγγελέα της Κω, έπιαναν τον καφέ τους, όταν τους πλησίασαν οι αστυνομικοί ζητώντας να τους ακολουθήσουν. Μόλις έφτασαν στο τμήμα, τους άσκησαν ψυχολογική βία- όπως ισχυρίζονται οι μαθητές.

Το Τραγούδι της ημέρας

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 07:09:00 +0000

Την καλημέρα μας με ένα συμβολικό τραγούδι μέρα που είναι τραγούδι από τον Simple Man Radio

Γιάννης Αργύρης

Όλα τα ταλέντα του καλλιτέχνη μαζεμένα σε έναν άνθρωπο. Γιάννης Αργύρης, βάλτε δίπλα όποιο κοσμητικό επίθετο θέλετε και δεν θα πέσετε έξω. Τραουδοποιός, χιουμορίστας, τραγουδιστής και άλλα πολλά. Ομως αν κάποιος τον ταύτιζε με το μεράκι της ψυχής που γινεται πραγματικότητα, θα ερμήνευε απόλυτα την ύπαρξη των "Εσπερίδων" για σαράντα συνεχή χρόνια κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Φαντασθείτε ότι για να κλείσει η μπουάτ έπρεπε να τον "πετάξουν" βίαια έξω. Δεν υπάρχει Έλληνας καλλιτέχνης που μα μην πέρασε από τις Εσπερίδες και να μη "χρωστάει" στον Γιάννη. "Πάει κι αυτή η Κυριακή" και τόσες άλλες χιλιοτραγουδισμένες μελωδίες είναι δικά του δημιουργήματα. Όμως ας σταθούμε εδώ στην βελούδινη φωνή του που παρά τα "παρακάλια" των θαμώνων και των δισκογραφικών εταιρειών σπάνια την χάριζε. Ενα δισκάκι που λέγεται ">Γιάννης Αργύρης...μπουάτ" αιχμαλώτισε αυτό το βελούδο.

08. ΜΟΙΡΑ ΜΟΥ - ΓΙ...

Ολα τα πρωτοσέλιδα , Απογευματινών, Οικονομικών, εφημερίδων

noreply@blogger.com (kafeneio) — Thu, 07 Jan 2010 07:00:00 +0000

7-1-2010

Κάντε κλικ στις εφημερίδες να ανοίξουν

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΕΣ

ΠΡΩΙΝΕΣ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ

ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Σήμερα φεύγουν τα καλικαντζαράκια!,... (θα τόθελες εε?)

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 21:43:00 +0000

Ο soter σκιτσάρει για το καφενείο

Για περισσότερα σκίτσα στο skitso.biz

ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΘΕΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΑΝΗΛΘΑΝ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΑΝ

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 21:12:00 +0000

ΙΔΕΟΓΡΑΜΜΑ

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΧΑΤΖΗΣ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ

Ασπάστηκε το Ισλάμ, ενώ είχε γυναίκα και παιδιά χριστιανούς, αλλά με τον καιρό μετανόησε και ταξίδεψε στο Άγιο Όρος, όπου εξομολογήθηκε και επέστρεψε στο χριστιανισμό. Δε φαίνεται να έγινε μοναχός. Παίρνοντας την ευχή του πνευματικού του πατέρα, επέστρεψε στην πατρίδα του, παρουσιάστηκε στο δικαστή, έριξε κάτω το σαρίκι του, φορώντας αντί γι’ αυτό ένα μαύρο σκούφο, και ανάγγειλε ότι είναι ξανά χριστιανός.

Μετά από τριήμερη ανάκριση, καταδικάστηκε σε θάνατο. Οι φρουροί τον μαχαίρωσαν στο μηρό, τον γκρέμισαν από τη σκάλα του παλατιού και τον έσυραν στους δρόμους της πόλης μέχρι τον τόπο της εκτέλεσής του. Ο άγιος φίλησε με ενθουσιασμό το σκοινί της αγχόνης και πέρασε μόνος του τη θηλιά στο λαιμό του. Απαγχονίστηκε λαμβάνοντας το στεφάνι του μαρτυρίου το 1784 και τιμάται στις 30 Ιανουαρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ο ΝΑΥΠΛΙΕΥΣ

Ήταν ζωγράφος. Αρραβωνιασμένος, έμαθε κάποια σφάλματα της αρραβωνιαστικιάς του και την εγκατέλειψε. Λέγεται ότι οι συγγενείς της του έκαναν μάγια, για να επιστρέψει σ’ αυτήν, και εξαιτίας τους «εβγήκεν από το νου του» (τρελάθηκε). Έτσι τον ανακάλυψαν κάποιοι Τούρκοι και τον εξισλάμισαν.

Όταν όμως συνήλθε, αρνήθηκε αμέσως το μουσουλμανισμό, έριξε κάτω το σαρίκι του και άρχισε να φωνάζει μέσα στο πλήθος «ήμουν, είμαι και θα είμαι χριστιανός!».

Τον άρπαξαν και τον έφεραν σέρνοντάς τον στο δικαστή. Ομολόγησε τη χριστιανική του πίστη και καταδικάστηκε σε αποκεφαλισμό. Ο τουρκικός όχλος όρμησε πάνω του και τον κομμάτιασε «εις λεπτά κομμάτια»!

Αυτό συνέβη το 1655 και η μνήμη του αγίου τιμάται την 1 Φεβρουαρίου.

ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ

Έζησε το 16^ο αιώνα. Ασπάστηκε το Ισλάμ, όμως αργότερα μετανόησε, επέστρεψε στο χριστιανισμό και έγινε μοναχός. Έκλαψε και αγωνίστηκε πολύ νιώθοντας τύψεις για την αποστασία του από το χριστιανισμό και, πηγαίνοντας στην Κωνσταντινούπολη, ομολόγησε δημόσια ότι ήταν ξανά χριστιανός.

Συνελήφθη και βασανίστηκε ανελέητα. Τον κρέμασαν στο ξύλο, του έκοψαν τα αφτιά και τη μύτη, του έβγαλαν σταυροειδώς λουρίδες από το ..........
δέρμα της πλάτης του… Τελικά τον θανάτωσαν ρίχνοντάς τον στα τσιγκέλια (μεγάλα τσιγκέλια, πάνω στα οποία τους έριχναν και τους άφηναν καρφωμένους μέρες, ώσπου να ξεψυχήσουν) στις 5 Ιουνίου 1559, ημέρα κατά την οποία τιμάται η μνήμη του.

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Ασπάστηκε το Ισλάμ, αλλά αργότερα μετανόησε και επέστρεψε στο χριστιανισμό. Αφού κρύφτηκε για ένα διάστημα, επέστρεψε στα Τρίκαλα όπου αμέσως έγινε αντιληπτός. Συνελήφθη και ομολόγησε τη χριστιανική του πίστη. Βασανίστηκε στη φυλακή και κάηκε ζωντανός το 1617.

Η κάρα του αγίου (το κρανίο του), το οποίο πήρε με δωροδοκία ένας χριστιανός, φυλάσσεται στα Τρίκαλα και πολλά θαύματα συνδέονται με αυτήν. Ο άγιος τιμάται στις 16 και 17 Μαΐου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΝ ΣΜΥΡΝΗ

Ήταν Κρητικός και έμενε στη Σμύρνη, όπου, παιδί ακόμα εξισλαμίστηκε με τη βία από τους Τούρκους. Αργότερα έφυγε από τη Σμύρνη και πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έτρεξε κοντά στον ενάρετο και πολυμαθή διδάσκαλο Μελέτιο Συρίγου, πού τον νουθέτησε και τον ενδυνάμωσε στο δρόμο του μαρτυρίου. Επανήλθε στη Σμύρνη και κήρυξε δημόσια τον Χριστό Θεό αληθινό. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στο κριτήριο, όπου και εκεί ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Τότε τον έριξαν στη φυλακή, αφού ανελέητα τον έδειραν. Κατόπιν με κολακείες και διάφορα άλλα βασανιστήρια προσπάθησαν να κάμψουν το φρόνημα του, αλλά ο Μάρκος έμεινε αμετακίνητος σ' αυτό. Τότε στις 14 Μαΐου 1643, στη Σμύρνη, αποκεφαλίστηκε και έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. Το Ιερό του λείψανο παρέλαβαν οι χριστιανοί και το έθαψαν με τιμές στον ναό της Άγιας Φωτεινής Σμύρνης. Το μαρτύριο του Νεομάρτυρα αυτού διηγήθηκε ο Ισουΐτης Ισαάκ ά'.

Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ

Ωραίος και σεμνός έφηβος δεκατριών ετών, εξισλαμίστηκε μετά από ποικίλες πιέσεις κάποιων μουσουλμάνων της Φιλαδέλφειας και δόθηκε ως υπηρέτης σε κάποιον επιφανή μουσουλμάνο. Με τα χρόνια όμως προόδευσε οικονομικά, απόχτησε πλούτο και ανακηρύχθηκε ανώτατος αξιωματικός του στρατού. Αρραβωνιάστηκε μάλιστα μια από τις πιο αξιόλογες μουσουλμάνες κοπέλες της Φιλαδέλφειας.

Σε ηλικία όμως 25 ετών, άρχισε να θυμάται την παλαιά του πίστη και να πέφτει σε αγωνία και τύψεις. Και μετά από μεγάλη εσωτερική πάλη προσήλθε στις αρχές και δήλωσε ότι είναι χριστιανός και ονομάζεται Δημήτριος.

Μαστιγώθηκε σχεδόν μέχρι θανάτου. Φυλακίστηκε και ήρθε σε συγκινητικές αντιπαραθέσεις με τους μουσουλμάνους μέσα στη φυλακή. Στη συνέχεια τον απελευθέρωσαν, αλλά εκείνος διακήρυσσε δημόσια την πίστη του και καλούσε τους μουσουλμάνους της πόλης να γίνουν χριστιανοί. Ξυλοκοπήθηκε άγρια και τελικά θανατώθηκε με πολλές μαχαιριές. Άναψαν φωτιά για να κάψουν το σώμα του, αλλά οι φλόγες χωρίστηκαν στα δυο και άφησαν το σώμα ανέπαφο, παρά το ότι τις τροφοδότησαν με πέντε σταμνιά λάδι. Τελικά, με εργαλεία από το κοντινό δημόσιο λουτρό, έκοψαν το σώμα του σε κομμάτια.

Από τα λείψανά του τελέστηκαν πολλές θεραπείες. Ο άγιος μαρτύρησε το 1657 και τιμάται στις 2 Ιουνίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΝΑΥΚΛΗΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩ

Εξισλαμίστηκε χωρίς να το γνωρίζει, ευρισκόμενος σε κατάσταση ψυχικής νόσου. Όταν συνήλθε, αποκήρυξε αμέσως το Ισλάμ, όπως και ο άγιος Αναστάσιος του Ναυπλίου. Τότε όμως συνελήφθη, ξυλοκοπήθηκε ανηλεώς κατ’ επανάληψιν και καταδικάστηκε σε θάνατο. Κάηκε ζωντανός το 1669 και η μνήμη του τιμάται στις 8 Απριλίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Ήταν ένας νεαρός ράφτης από το Γαλατά της Κωνσταντινούπολης, ονομαζόμενος Διαμαντής. Ορφάνεψε από μικρός και παρασύρθηκε σε άσωτη ζωή («περιπατούσεν άτακτα» γράφει ο άγιος Νικόδημος, ίσως δηλαδή είχε γίνει και κακοποιός). Συνελήφθη από την οθωμανική αστυνομία για κάποια παράνομη πράξη και, για να τη γλιτώσει, ασπάστηκε το Ισλάμ. Μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας όμως ένιωσε τύψεις για την αποστασία του και, με πόνο ψυχής, έφυγε στο Άγιο Όρος και μόνασε στη μονή της Μεγίστης Λαύρας με το όνομα Δαμασκηνός.

Μετά από τουλάχιστον δώδεκα χρόνια πικρής μετάνοιας, που τον οδήγησε σε αυστηρή άσκηση, αποφάσισε να ομολογήσει δημόσια την επιστροφή του στο χριστιανισμό, παρακινημένος από τα λόγια του Χριστού «όποιος με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσω κι εγώ μπροστά στον Πατέρα μου τον εν ουρανοίς, και όποιος με αρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, θα τον αρνηθώ κι εγώ μπροστά στον Πατέρα μου τον εν ουρανοίς» (Ματθ. 10, 32-33). Γι’ αυτό το σκοπό έλαβε την ευλογία του πατριάρχη Κων/πόλεως Διονυσίου, που συνέβη να βρίσκεται στη Μεγίστη Λαύρα.

Έτσι, το 1681, μεταμφιεσμένος σε ναύτη (για να μην προκαλέσει οθωμανικά αντίποινα στους μοναχούς), ήρθε στην ΚΠολη, πήγε στην Αγία Σοφία (που είχε μετατραπεί σε τζαμί) και άρχισε να προσεύχεται κάνοντας το σταυρό του. Οι μουσουλμάνοι εξεπλάγησαν, αλλά δεν τον πείραξαν, περνώντας τον για τρελό. Τότε ο άγιος ενεπλάκη σε δημόσια συζήτηση για το Χριστό με έναν μουσουλμάνο που διάβαζε στην άκρη του δρόμου και στη συνέχεια άρχισε να καλεί με δυνατή φωνή τους μουσουλμάνους σε τζαμιά και άλλα δημόσια μέρη να γίνουν χριστιανοί. Ζώντας στους δρόμους για λίγο καιρό ως τρελός, κάποια στιγμή συνελήφθη και οδηγήθηκε στο Βεζύρη. Εκεί ομολόγησε την πίστη του και καταδικάστηκε σε θάνατο. Αποκεφαλίστηκε μπροστά στην πόρτα του Πατριαρχείου, στο Φανάρι.

Το σώμα του, κατά διαταγήν, παρέμεινε τρεις ημέρες στο σημείο της σφαγής του και τελικά, με δωροδοκία, το πήραν οι χριστιανοί και ενταφιάστηκε με τιμές μάρτυρα στο μοναστήρι της Παναγίας στη Χάλκη. Ο ηγούμενος Μακάριος του μοναστηριού του Μαύρου Μόλου αγόρασε και φύλαξε τις πόρτες του εργαστηρίου απέναντι στην είσοδο του Πατριαρχείου, που είχαν βαφτεί με το αίμα του μάρτυρα. Ο άγιος Δαμασκηνός ονομάζεται οσιομάρτυρας, δηλαδή μάρτυρας και μοναχός. Τιμάται στις 13 Νοεμβρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΗΛΙΑΣ ΑΡΔΟΥΝΗΣ (ΑΡΝΤΟΥΝΗΣ)

Ήταν κουρέας στην Καλαμάτα, με μεγάλη υπόληψη στην τοπική κοινωνία. Κάποια στιγμή όμως, σε μια συζήτηση, είπε στους προεστούς ότι πρέπει να βρουν τρόπο να ελαφρύνουν τους χριστιανούς από την αβάσταχτη φορολογία, αλλιώς κινδυνεύουν «να τουρκίσουν» (να γίνουν μουσουλμάνοι). Οι προεστοί επέμεναν ότι δεν διατρέχουν τέτοιο κίνδυνο οι χριστιανοί και ο Ηλίας, για να τους αποστομώσει, είπε: «Εμένα τώρα να μου δώσει κάποιος ένα φέσι, αλλάζω το φύλλο»! Ένας προεστός, αστειευόμενος, του πρόσφερε ένα φέσι και εκείνος το πήρε, πήγε στο δικαστή και αρνήθηκε το χριστιανισμό!

Μετά από λίγο καιρό μετανόησε, έφυγε στο Άγιο Όρος, εξομολογήθηκε εκεί και έγινε μοναχός για οκτώ χρόνια. Η συνείδησή του όμως δεν ησύχασε και, παίρνοντας την ευλογία του πνευματικού του, επέστρεψε στην Καλαμάτα με σκοπό να διακηρύξει δημόσια την επιστροφή του στο χριστιανισμό.

Στην Καλαμάτα εξομολογήθηκε σε ιερείς, οι οποίοι τον εμπόδιζαν από τη δημόσια ομολογία, εκείνος όμως κοινώνησε τα Άχραντα Μυστήρια και κατόπιν άρχισε να περνάει από τα καφενεία. «Εσύ δεν είσαι ο Μουσταφάς Αρδούνης;» του είπαν οι Τούρκοι. «Εγώ είμαι» είπε, «αλλά δεν είμαι Μουσταφάς, είμαι Ηλίας και χριστιανός ορθόδοξος». Και άρχισε να κατακρίνει το Ισλάμ και να διακηρύσσει την πίστη στο Χριστό.

Τον ξυλοκόπησαν και τον οδήγησαν στο δικαστή. Βασανίστηκε σκληρά μέσα στη φυλακή και καταδικάστηκε να καεί ζωντανός με χλωρά ξύλα. Τον έριξαν στη φωτιά, όπου και πέθανε, όμως το σώμα και τα ράσα του έμειναν ανέπαφα από τις φλόγες. Το βράδυ μετά το θάνατό του ουράνιο φως περικύκλωσε το σώμα του μπροστά στα μάτια μουσουλμάνων και χριστιανών. Οι χριστιανοί τον έθαψαν με σεβασμό και, όταν με τα χρόνια άνοιξαν τον τάφο, τα άγια λείψανά του ευωδίασαν. Έτσι φυλάχτηκαν ως ιερά κειμήλια και μέσω αυτών στη συνέχεια τελέστηκαν πολλά θαύματα. Ο άγιος μαρτύρησε το 1686 και τιμάται στις 31 Ιανουαρίου και στις 27 Απριλίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΒΑΣΑΝ

Καταγόταν από το Ελβασάν της Βορείου Ηπείρου. Σε νόμιμη ηλικία ήλθε σε γάμο και απέκτησε τέκνα. Οι Αγαρηνοί τον παρακίνησαν, τον δελέασαν και τον έκαναν ν’ ασπασθεί τον ισλαμισμό και ν’ αρνηθεί τον Χριστό. Με τη βία περιέτεμε και τα παιδιά του, εκτός από ένα, το οποίο μερικοί χριστιανοί το φυγάδευσαν στο Άγιον Όρος. Πήγε στον Άθωνα για να το συναντήσει καί, «αντί να εύρη το παιδίον να το τουρκίση, επέστρεψεν αυτός εις μετάνοιαν». Έμεινε εδώ και έγινε μοναχός στη σκήτη της Αγίας Άννης, στην Καλύβη της Αναλήψεως, που είναι κοντά στο Κυριακό. Για μία τριετία έκαμε «άκραν νηστείαν, κλαίων καθ’ εκάστην πικρώς, και παρακαλών τον Θεόν να του συγχωρήση το μέγα παράπτωμα της αρνήσεως». Αξιώθηκε θείων οραμάτων και χαρισμάτων και πόθησε να τελειώσει τον βίο του μαρτυρικά. Με την ευχή του Γέροντος του, τις συμβουλές και ευλογίες του σημειοφόρου οσίου Ακακίου του Καυσοκαλυβίτη αναχώρησε για το μαρτύριο. Επέστρεψε στην πατρίδα του, αναγνωρίσθηκε από τους Τούρκους, τον συνέλαβαν και ο πασάς τον παρέδωσε στα αγριεμένα πλήθη. Μετά από τριήμερο βασανισμό αποκεφαλίσθηκε.

Οι χριστιανοί το μαρτυρικό του σώμα έθαψαν στο ναό της Θεοτόκου, όπου σώζεται μέχρι σήμερα, θαυματουργεί και ευωδιάζει. Μέρος των λειψάνων του φυλάγεται και στη σκήτη της Αγίας Άννης, όπου υπάρχει και χειρόγραφη ακολουθία του. Νεώτερη ακολουθία συνέθεσε ο ιερομόναχος Ιωάννης Δανιηλίδης και άλλοι.

Η μνήμη του τιμάται στις 11 Ιουλίου και αλλού στις 10 του αυτού μηνός.

Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ Ο ΝΙΣΥΡΙΟΣ

Στις 21 Ιουνίου 1732 θανατώθηκε στη Χίο ο άγιος Νικήτας ο Νισύριος (από το νησί Νίσυρος). Ήταν γιος εξισλαμισμένου προεστού και, αν και βαφτίστηκε ο ίδιος μετά τη γέννησή του, εξισλαμίστηκε σε νηπιακή ηλικία και δε θυμόταν τη χριστιανική του καταγωγή (γι’ αυτό και θα μπορούσαμε να τον εντάξουμε στο πρώτο κεφάλαιο αυτής της μελέτης). Όταν όμως το ανακάλυψε, συγκλονίστηκε, αρνήθηκε το Ισλάμ, έφυγε από το σπίτι του και κατέφυγε στη Νέα Μονή Χίου, όπου κατηχήθηκε στο χριστιανισμό (δηλαδή έλαβε γνώση της χριστιανικής πίστης). Μια μέρα συνελήφθη από έναν «άνθρωπο του χαρατζή» (του φοροεισπράκτορα), Κρημλή το γένος, επειδή δεν είχε χαρτιά ούτε χρήματα να πληρώσει το χαράτσι, και, ενώ περίμενε τη μεταφορά του στις φυλακές, κάποιος τον αναγνώρισε και τον φώναξε Μεϊμέτη. Τότε ο Κρημλής τον έφερε στον αγά και, μετά από ανάκριση και έρευνα, μαθεύτηκε ότι ήταν μουσουλμάνος που επέστρεψε στο χριστιανισμό.

Βασανίστηκε επί δέκα μέρες στη φυλακή τόσο πολύ, ώστε χαρακτηρίζεται μεγαλομάρτυρας (οι Τούρκοι στη συνέχεια αποκάλυψαν ότι τη νύχτα έβλεπαν ανεξήγητα τη σκοτεινή φυλακή πλημμυρισμένη από φως) και τελικά αποκεφαλίστηκε δημόσια από τον ίδιο τον Κρημλή, αργά και βασανιστικά με πολλές μαχαιριές.

Ο Κρημλής όμως στη συνέχεια άρχισε να τρέμει ολόκληρος και τη νύχτα να βλέπει εφιαλτικά όνειρα με τον άγιο Νικήτα. Η ζωή του έγινε αφόρητη, μέχρι που (ίσως από συμβουλή της γυναίκας του, που ήταν χριστιανή) έβαλε και ζωγράφισαν την εικόνα του αγίου και την τοποθέτησε σε μια κρυψώνα στον οντά του. Τότε απαλλάχτηκε από τους εφιάλτες, αλλά του έμεινε το τρέμουλο σε όλη του τη ζωή. Πέθανε μάλιστα παράλυτος.

Στον οντά του, όταν είχε επισκέψεις, ακουγόταν χτύπος από τη θυρίδα, στην οποία είχε κρύψει την εικόνα το αγίου. Και, για να μην την ανακαλύψουν οι ομόθρησκοί του, την έστειλε στο σπίτι όπου είχε τη γυναίκα του και εκεί την τιμούσε με ακοίμητο καντήλι.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ Ο ΡΩΣΟΣ

Ήταν ιερομόναχος, εφημέριος του επιτρόπου της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη («Ελιτζή»). Ήταν ένας σοφός και ενάρετος άνθρωπος, που περιπλανήθηκε σε διάφορα μέρη φεύγοντας από την ΚΠολη, για να αποφύγει τους ρωσοτουρκικούς πολέμους. Όταν όμως αποκαταστάθηκε η ειρήνη και επέστρεψε στη θέση του, ήρθε σε διαμάχη με το νέο Ελιτζή και ή από φόβο ή από θυμό παρουσιάστηκε στο σουλτάνο και αρνήθηκε το Χριστό.

Έλαβε μεγάλες τιμές από το σουλτάνο για την προσχώρησή του στο Ισλάμ, όμως λίγες μέρες αργότερα λύγισε από τις τύψεις και ξέσπασε σε θρήνο. Έριξε κάτω τα μουσουλμανικά ενδύματα, φόρεσε ένα ξεσχισμένο ράσο και τύλιξε το κεφάλι του με ένα μαύρο πανί και πήγε στο σημείο όπου είχε αρνηθεί το χριστό και ομολόγησε ότι επιστρέφει σ’ Αυτόν. Συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε, λαμβάνοντας το στεφάνι του μαρτυρίου, μπροστά στο παλάτι του σουλτάνου, το 1743, στις 26 Δεκεμβρίου (επαύριο των Χριστουγέννων), κατά την οποία και τιμάται η μνήμη του.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΧΙΟΣ

Ευσεβής, σεμνός και συνετός, προικισμένος με πολλές αρετές, ορφανός από πατέρα, όταν έφτασε σε ηλικία περίπου είκοσι ετών έπεσε σε κατάθλιψη. Έτσι κάποιοι μουσουλμάνοι (στη Μαγνησία, όπου ήταν εργάτης) τον παρέσυραν για να τον κάνουν μουσουλμάνο. Ο άγιος, όταν ρωτήθηκε από τους αρμόδιους αν θέλει να ασπαστεί το Ισλάμ, δεν απάντησε. Έτσι, τον πέταξαν έξω θεωρώντας τον τρελό. Όταν όμως επέστρεψε στην πατρίδα του, τον ακολούθησε η φήμη ότι έχει γίνει μουσουλμάνος κι έτσι κάποιοι Τούρκοι τον πήραν κοντά τους, του φόρεσαν τούρκικα ρούχα και τον μετονόμασαν σε Μεϊμέτη. Στη συνέχεια, πάμπτωχος, άρχισε να βόσκει ζώα προοριζόμενα για σφαγή.

Από την πνευματική ασθένεια βγήκε με τη βοήθεια κάποιου αρχιμανδρίτη Κυρίλλου, που τον ανακάλυψε και συζήτησε μαζί του στα βουνά της Αγίας Υπακοής. Και μια νύχτα που κοιμήθηκε σ’ ένα ερειπωμένο ξωκλήσι της αγίας Άννας, είδε στον ύπνο του την Παναγία ως μια όμορφη Κυρία, που τον κάλεσε «να πάει στο ναό του Υιού Της, να λουστεί από τον ιερέα και να γίνει καλά, για να τον κάνει γαμπρό Της». Έτσι ήρθε στον αρχιμανδρίτη, ο οποίος του διάβασε αγιασμό και εξορκισμούς και σε δύο ημέρες ξαναβρήκε την υγεία του και άρχισε να ζει ξανά ως χριστιανός.

Μετά από αυτό ο άγιος άρχισε να ζει μια ζωή ασκητική, μεγάλης ευσέβειας και προσευχής. Επειδή όμως τον θεωρούσαν μουσουλμάνο, οι χριστιανοί τον έδιωξαν από την εκκλησία, φοβούμενοι την τουρκική βιαιότητα. Εκείνος τότε διακήρυξε τη χριστιανική του πίστη στη μέση της εκκλησίας, πράγμα που ακούστηκε στους μουσουλμάνους και μετά από λίγο μια ομάδα τον συνέλαβε μαζί με τον ιερέα του χωριού και δύο προεστούς.

Ο άγιος ομολόγησε με θάρρος την πίστη του. Δεν υπέκυψε σε απόπειρες δελεασμού, αλλά μίλησε για το Χριστό με τέτοιο τρόπο, που κανείς δε μπόρεσε να τον αποστομώσει. Τα βασανιστήρια όμως, στα οποία υποβλήθηκε για τριάντα μέρες, ήταν πέρα από κάθε φαντασία. Του έδωσαν πεντακόσιους ραβδισμούς, τον ξάπλωσαν σε μια σανίδα με καρφιά, βάζοντας στο στήθος του μια πέτρινη πλάκα κ.τ.λ. Τελικά τον αποκεφάλισαν βασανιστικά, ρωτώντας τον ξανά, μετά τις πρώτες μαχαιριές, αν θέλει να γίνει μουσουλμάνος. Παίρνοντας αρνητική απάντηση και χτυπώντας τον ξανά και ξανά με το μαχαίρι, τελικά ο δήμιος τον έσφαξε σαν πρόβατο. Ήταν είκοσι τριών ετών, στις 31 Οκτωβρίου 1754 (αυτή την ημέρα τιμάται η μνήμη του).

Την ώρα του φόνου του, αν και ήταν απόγευμα, έπεσε πυκνό σκοτάδι, μέσα στο οποίο είδαν όλοι το πρόσωπο του μάρτυρα να λάμπει «σαν άστρο λαμπρότατο». Οι μουσουλμάνοι, πανικόβλητοι, έκαψαν το πρόσωπό του με αναμμένους δαυλούς, αλλά ξεχύθηκε στον αέρα μια έντονη ευωδία. Η πόλη μαζεύτηκε και οι χριστιανοί μάζεψαν κρυφά ματωμένο χώμα από το σημείο της σφαγής, ενώ κάποιοι φύλακες πούλησαν μικρά κομματάκια από το σώμα του μάρτυρα. Μετά από τρεις ημέρες δημόσιας έκθεσης, το πέταξαν στη θάλασσα και δεν ξαναβρέθηκε ποτέ.

Το πρώτο θαύμα του αγίου ήταν η θεραπεία μιας γυναίκας, ονόματι Σμαράγδας, που μετά το θάνατο του γιου της, άρχισε να βγάζει μεγάλη ποσότητα αίματος από το στόμα. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών και τις δικές τις προσφυγές στους θαυματουργούς αγίους Αναργύρους και την αγία Ματρώνα της Χίου (Χιοπολίτιδα), θεραπεύτηκε μόνον όταν ασπάστηκε ένα από τα μικρά κομμάτια του λειψάνου του μάρτυρα, που είχε πουληθεί λαθραία από τους φύλακές του.

Ο ΑΓΙΟΣ ΖΩΡΖΗΣ Ο ΓΚΙΟΥΡΖΗΣ (ΓΕΩΡΓΙΑΝΟΣ)

Σε μικρή ηλικία πουλήθηκε σκλάβος σε κάποιο μουσουλμάνο της Μυτιλήνης, ο οποίος τον εξισλάμισε. Όταν πέθανε ο αφέντης του συνέχισε να ζει ως μουσουλμάνος, φτάνοντας σε μεγάλη ηλικία, τουλάχιστον εβδομήντα χρονών. Ζούσε ειρηνικά ασχολούμενος με το εμπόριο, μάλλον με μεσαία οικονομική κατάσταση. Μια μέρα όμως, άγνωστο γιατί, ήρθε στο δικαστή του τόπου, έβγαλε το σαρίκι του και είπε: «Είμαι χριστιανός και ονομάζομαι Ζώρζης».

«Μπρε Σαλή» τον ρώτησε ο δικαστής, «τι έπαθες; Βγήκες από το νου σου, αδελφέ;». Ο άγιος όμως αποκρίθηκε: «Χριστιανός, χριστιανός, χριστιανός θέλω να πεθάνω». Τον ανέκριναν για τρεις μέρες και τελικά τον παρέδωσαν στους γενίτσαρους, οι οποίοι του έβαλαν μια θηλιά στο λαιμό και προσπάθησαν να τον εξαναγκάσουν απλώς να πει την ισλαμική ομολογία πίστης, εκείνος όμως έσφιγγε τα χείλη του για να μη μιλήσει. Τον έδειραν ανελέητα, τον διαπόμπευσαν, τον τρύπησαν πολλές φορές με μαχαίρι (ενώ ήταν ένας σεβάσμιος γέροντας) και του ζητούσαν έστω να δείξει με το δάχτυλό του ότι «ο Θεός είναι ένας». Εκείνος όμως έσφιγγε τα χέρια του με δύναμη, για να μην αρνηθεί τη χριστιανική πίστη του στην Αγία Τριάδα. Τελικά, μετά από διάφορα βασανιστήρια, τον απαγχόνισαν.

Ο άγιος μαρτύρησε το 1770 και η μνήμη του εορτάζεται στις 2 Ιανουαρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

Σε ηλικία δεκαοχτώ χρονών, αρνήθηκε το Χριστό παρασυρόμενος από το μουσουλμάνο εργοδότη του το πρώτο Σάββατο των νηστειών, όμως την Κυριακή του Πάσχα, ακούγοντας το «Χριστός ανέστη» και βλέποντας όλους τους χριστιανούς να γιορτάζουν, μετανόησε και άρχισε να ψάλλει κι αυτός. «Μα εσύ είσαι Τούρκος» του είπαν. «Αύριο θα δείτε ποιος ήμουν και ποιος θα γίνω» απάντησε.

Και την άλλη μέρα πήγε μόνος του στο δικαστή και τον ρώτησε: «Κάποιος που εξαπατήθηκε, έδωσε χρυσάφι και πήρε μολύβι, είναι νόμιμο να δώσει πίσω το μολύβι και να πάρει το χρυσάφι του;». Ο δικαστής απάντησε: «Ναι». «Πάρε λοιπόν κι εσύ το μολύβι που μου έδωσες, δηλαδή τη δική σου θρησκεία, και παίρνω κι εγώ πίσω το χρυσάφι που σου έδωσα, δηλαδή την πίστη των γονέων μου».

Φυσικά το γεγονός προκάλεσε αναταραχή. Ο άγιος φυλακίστηκε, ανακρίθηκε και τελικά αποκεφαλίστηκε. Μετά από τριήμερη δημόσια έκθεση του σώματός του (που φαινόταν λευκό σαν το χιόνι), ρίχτηκε στη θάλασσα, η οποία το έβγαλε στον τόπο που λέγεται Φοινικιά. Εκεί το βρήκαν χριστιανοί βαφείς, οι οποίοι το πήραν και το έθαψαν μαζί με την αγία κεφαλή του, στο ναό της αγίας Φωτεινής.

Ο άγιος μαρτύρησε το 1772 και εορτάζει στις 16 Απριλίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΠΑΤΡΑ

Καταγόμενος από την Άρτα, ασπάστηκε το Ισλάμ και, ερχόμενος στην Παλαιά Πάτρα, άνοιξε εργαστήριο και εργαζόταν ως γουναράς. Είχε όμως στην κατοχή του το βιβλίο Αμαρτωλών σωτηρία, και διαβάζοντάς το μετανόησε για την άρνηση του Χριστού. Μετά από πολλά δάκρυα εξομολογήθηκε κρυφά σ’ έναν έμπειρο χριστιανό ιερέα και ζήτησε ευλογία να ομολογήσει δημόσια την επιστροφή του στο χριστιανισμό. Εκείνος του σύστησε να περιμένει σαράντα μέρες με νηστεία, προσευχή και μελέτη, και συγχρόνως να κάνει και ο ιερέας το ίδιο στο κελί του, μήπως και η σκέψη του μαρτυρίου ήταν παγίδα στημένη από το διάβολο.

Μετά από είκοσι μέρες ο άγιος δεν άντεχε πια από τη μεγάλη λαχτάρα «να δώσει δέκα ζωές (όχι μία) για το Χριστό». Πήγε ξανά στον πνευματικό του και πέφτοντας στα πόδια του ζήτησε επίμονα και πήρε την ευλογία του. Εξομολογήθηκε όλη του τη ζωή, ήταν όμως τόσο καθαρός στην ψυχή (εκτός από την άρνηση) που ήταν άξιος ακόμη και ιερέας να γίνει. Ο πνευματικός του τον προειδοποίησε για πολλή ώρα σε τι κίνδυνο πρόκειται να μπει, όμως ο άγιος επέμενε χαμογελώντας. Και τελικά επέστρεψε στο χριστιανισμό χριόμενος με άγιο μύρο, κοινώνησε και έφυγε. Ο ιερέας του παράγγειλε ότι δεν είναι ανάγκη να βρίσει τη θρησκεία του Ισλάμ, αρκεί με σύντομα λόγια να ομολογήσει ότι την έχει αφήσει και είναι πλέον χριστιανός.

Ο άγιος πούλησε και μοίρασε στους φτωχούς όλα του τα υπάρχοντα και πηγαίνοντας στο δικαστή τού εξήγησε την περίπτωσή του. Εκείνος, που τον γνώριζε, προσπάθησε να τον μεταπείσει, αλλά τελικά τον έστειλε συνοδευόμενο στην πρωτεύουσα. Εκεί αποφασίστηκε να τον μαστιγώνουν τρεις φορές την ημέρα μέχρι να επιστρέψει στο Ισλάμ ή να πεθάνει. Αλλά να μη χυθεί αίμα από το σώμα του, για να μην το πάρουν οι χριστιανοί ως ιερό κειμήλιο. Ο άγιος βασανίστηκε φρικτά και υπέμεινε λέγοντας συνεχώς την προσευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αρνητή Σου, και βοήθησέ με». Τελικά, ο επικεφαλής του αποσπάσματος των βασανιστών, απογοητευμένος από τα πολυήμερα βασανιστήρια, αποφάσισε να τον θανατώσει κρυφά στη φυλακή. Τον τέντωσε λοιπόν στο ξύλο τόσο πολύ, που ξεσχίστηκαν τα μέλη του και ο άγιος κάνοντας το σταυρό του ξεψύχησε. Αμέσως η φυλακή πλημμύρισε από ευωδία τόση, ώστε ο δήμιος πανικόβλητος έφυγε από το φυλακή.

Ο κυβερνήτης αρνήθηκε να δώσει το σώμα του αγίου στους χριστιανούς και διέταξε να το ρίξουν σ’ ένα ξεροπήγαδο. Τη νύχτα όμως το πηγάδι ξεχείλισε από φως και οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να το γεμίσουν με χώμα για να το εξαφανίσουν. Εκεί έμεινε το σώμα του μάρτυρα. Ήταν το έτος 1782 και ο άγιος εορτάζει στις 20 Ιανουαρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ

Όμορφος και εγγράμματος νέος δεκαοχτώ χρονών από τη Βουλγαρία, ακολούθησε περίπου την ίδια πορεία. Εξισλαμίστηκε και στη συνέχεια, υποφέροντας από τύψεις, κατέφυγε στο Άγιο Όρος, όπου έζησε τρία χρόνια στην υπηρεσία ενός μονόχειρα πνευματικού. Συνεχίζοντας να υποφέρει, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, φόρεσε κόκκινο φέσι και κόκκινα παπούτσια, πήγε στην Αγία Σοφία (που ήταν τζαμί) και προσκύνησε χριστιανικά κάνοντας το σταυρό του.

Οι γύρω μουσουλμάνοι τον άρπαξαν και τον ρώτησαν τι κάνει εκεί, και ο άγιος απάντησε πως είναι χριστιανός και, ως χριστιανός, κάνει το σταυρό του και προσκυνά το Χριστό, το μόνο αληθινό Θεό.

Αφού προσπάθησαν μάταια να τον επαναφέρουν στην ισλαμική θρησκεία, αποκεφαλίστηκε έξω από την αυλή της Αγίας Σοφίας το 1784 και τιμάται στις 5 Μαρτίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΝΟΥΗΛ ΑΠΟ ΤΑ ΧΑΝΙΑ, Ο ΕΝ ΧΙΩ

Σφακιανός στην καταγωγή, αιχμαλωτίστηκε σε νεαρή ηλικία από τους Τούρκους κατά την καταστροφή της επανάστασης του Δασκαλογιάννη το 1770 (τον οποίο έγδαραν ζωντανό στην κεντρική πλατεία του Ηρακλείου). Τον έκαναν μουσουλμάνο με περιτομή διά της βίας. Εκείνος όμως δραπέτευσε, πήγε στη Μύκονο, εξομολογήθηκε και επέστρεψε στο χριστιανισμό.

Παντρεύτηκε και απέκτησε έξι παιδιά. Μαθαίνοντας όμως ότι η σύζυγός του τον απατά, πήρε τα παιδιά του και έφυγε από το σπίτι. Ο αδερφός της όμως, νιώθοντας προσβεβλημένος από την πράξη του, ζητούσε να τον εκδικηθεί. Κάποτε ο άγιος κουβαλούσε ξύλα με ένα καΐκι στη Σάμο, και συνάντησαν ένα τουρκικό πολεμικό πλοίο στο οποίο υπηρετούσε ο κουνιάδος του, ως υπηρέτης του καπετάνιου. Εκείνος, βλέποντας τον άγιο, έσπευσε να τον προδώσει ότι ήταν μουσουλμάνος και αλλαξοπίστησε.

Ο άγιος συνελήφθη, ομολόγησε τη χριστιανική του ιδιότητα και βασανίστηκε επί πολλές μέρες για να επιστρέψει στο Ισλάμ. Όταν βγήκαν στη Χίο, παρακάλεσε κρυφά ένα χριστιανό να του φέρει ιερέα να εξομολογηθεί, όμως κανείς δεν τόλμησε να πλησιάσει, παρά μόνον ένας του έστειλε παραγγελίες και τον εμψύχωσε από μακριά.

Στη Χίο παρουσιάστηκε μπροστά στο ναύαρχο («καπετάν πασά»), όπου γυμνώνοντάς τον είδαν την περιτομή του. Αν και ο άγιος διηγήθηκε την ιστορία του, καταδικάστηκε σε θάνατο χωρίς έλεος. Ο δήμιος όμως, βλέποντάς τον τόσο γενναίο (ή για κάποιον άλλο, άγνωστο λόγο), πέταξε το σπαθί του και τράπηκε σε φυγή. Τότε ένας φρουρός του διοικητή τον άρπαξε και, μετά από πολλές μαχαιριές, τον έσφαξε σαν πρόβατο. Με διαταγή του διοικητή, οι Τούρκοι πέταξαν το σώμα του στη θάλασσα, επειδή οι χριστιανοί άρχισαν αμέσως να τον τιμούν.

Ο άγιος μαρτύρησε το 1792 και τιμάται στις 15 Μαρτίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΔΕΡΒΙΣΗΣ

Καταγόταν από την Θεσσαλονίκη και ζούσε στην περιοχή της Λαοδηγίας ή Λαγωδιανής (σημερινή Λαοδηγήτρια). Οι γονείς του, για να τον από τις πονηρές επιθυμίες κάποιου Τούρκου, αναγκάστηκαν να τον φυγαδεύσουν στη Σμύρνη. Εκεί εργάστηκε στο σπίτι ενός Τούρκου πασά, ο οποίος κατόρθωσε να τον πείσει να αλλαξοπιστήσει. Στη συνέχεια, αφού περιπλανήθηκε σε διάφορα μέρη, έφθασε στη Μέκκα, όπου προσκύνησε τον τάφο του Μωάμεθ και έλαβε το σχήμα του δερβίση και έγινε διδάσκαλος του Ισλάμ σε διάφορα μέρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η συνείδησή του όμως άρχισε να τον ελέγχει, ώσπου τέλος μετανόησε και άρχισε να φλέγεται από τον πόθο του μαρτυρίου. Έτσι, έχοντας εξωτερικά το σχήμα του δερβίση, εσωτερικά όμως νιώθοντας χριστιανός, άρχισε να συμπεριφέρεται σαν τρελός και να ελέγχει με αυστηρότητα τους μουσουλμάνους. Ζούσε δηλαδή, για τουλάχιστον δέκα χρόνια, ως διά Χριστόν σαλός.

Μετά από διάφορες περιπλανήσεις και μια απόπειρα να τον σκοτώσουν στην Αίγυπτο, ο Αλέξανδρος έφθασε στη Χίο το 1794, κατά την περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής, και πήγε σε κάποια εκκλησία, για να συμμετάσχει στην ακολουθία. Έχοντας το σχήμα του δερβίση περιφερόταν άνετα ανάμεσα στους Τούρκους, τους οποίους έλεγχε για την σκληρή και απάνθρωπη συμπεριφορά τους, ενώ συγχρόνως τους κήρυττε τη φιλανθρωπία, τη σωφροσύνη και την αρετή. Από την άλλη πάλι φερόταν με πολλή γλυκύτητα και πραότητα απέναντι στους χριστιανούς, με τους οποίους ερχόταν σε επαφή.

Από τη Χίο πέρασε απέναντι, στη Σμύρνη, με σκοπό να ομολογήσει την πίστη του στον τόπο όπου την είχε αρνηθεί. Μία εβδομάδα πριν την Πεντηκοστή παρουσιάστηκε στο δικαστή, όπου ομολόγησε την πίστη του και κατόπιν πέταξε το δερβίσικο κάλυμμα της κεφαλής του και φόρεσε το χριστιανικό. Η αναταραχή ήταν μεγάλη, φυλακίστηκε και έγιναν πολλές προσπάθειες να τον μεταπείσουν.

Την επόμενη Παρασκευή, κατά τη συνήθεια, συγκεντρώθηκαν όλοι οι επιφανείς μουσουλμάνοι στο δικαστή και πήγαν όλοι μαζί στο τζαμί, για να προσευχηθούν. Αυτή την ημέρα λοιπόν διάλεξαν για να οδηγήσουν τον άγιο Αλέξανδρο και πάλι στο δικαστήριο, για να τον ανακρίνουν. Ο άγιος για τρίτη φορά ομολόγησε ενώπιον όλων την πίστη του και τη διάθεσή του να μείνει σταθερός σε αυτήν.

Μετά από αυτό αποφασίσθηκε η θανάτωσή του. Σε όλο το δρόμο ιμάμηδες και χοτζάδες τον παρακινούσαν να επιστρέψει στο Ισλάμ, μάταια όμως. Την ώρα του αποκεφαλισμού του ένας Ευρωπαίος, παπικός στο θρήσκευμα, ομολόγησε πως δεν έχει δει ποτέ τόσο γενναίο άνθρωπο. Πριν την εκτέλεση προσευχήθηκε επί μία ώρα γονατιστός και στη συνέχεια αποκεφαλίσθηκε και εισήλθε με τον αμαράντινο στέφανο της δόξας στη χαρά του Κυρίου του. Ήταν το 1794 και η μνήμη του τιμάται στις 26 Μαΐου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ

Πραματευτής από την Κύπρο, ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο έγινε γραμματέας ενός αρνησίθρησκου πρώην χριστιανού και, επηρεασμένος απ’ αυτόν, ασπάστηκε το Ισλάμ σε μια βραδιά μέθης. Στη συνέχεια μετανόησε και, γεμάτος τύψεις, άρχισε πάλι να ζει χριστιανικά και, ευκαιρίας δοθείσης, έφυγε στη Βυρηττό και εξομολογήθηκε στον επίσκοπο, για να γίνει ξανά χριστιανός. Όμως κίνδυνοι και περιπέτειες τον ανάγκασαν να φύγει και να περιπλανηθεί σε διάφορους τόπους, για να καταλήξει στη Σμύρνη, με σκοπό να ομολογήσει εκεί δημόσια την επιστροφή του στο χριστιανισμό. Επειδή όμως κρατούσε ακόμη ο απόηχος του μαρτυρίου του αγίου Αλέξανδρου του Δερβίση, ο άγιος φοβήθηκε μήπως η περίπτωσή του προκαλέσει σφαγές των χριστιανών. Έτσι έφυγε από εκεί και κατέληξε στη Χίο.

Εκεί, με τη συμβουλή ενός πνευματικού, υποβλήθηκε σε νηστεία, προσευχή και μελέτη χριστιανικών βιβλίων για σαράντα μέρες και κατόπιν έγινε χριστιανός με το Άγιο Μύρο και παρουσιάστηκε στον καδή, όπου ανακοίνωσε την περίπτωσή του. Αρχικά οι μουσουλμάνοι προσπάθησαν να τον πείσουν να επανέλθει στο Ισλάμ, όμως, βλέποντας ότι ματαιοπονούν, τον παρέδωσαν στα βασανιστήρια.

Άρχισε έτσι μια Οδύσσεια απερίγραπτης βιαιότητας, που διακοπτόταν από ανακρίσεις και προσαγωγές στο δικαστή. Στο τέλος αυτής της φρικτής και ματωμένης πορείας, ο άγιος απαγχονίστηκε και το σώμα του αφέθηκε ολόγυμνο, κρεμασμένο στην αγχόνη, σε κοινή θέα. Τον κατέβασαν μετά από τρεις ημέρες και τον έθαψαν στα μνήματα των Αρμενίων. Η περίπτωσή του προκάλεσε μεγάλο θαυμασμό στους μουσουλμάνους, που δεν είχαν ξαναδεί τέτοια ανδρεία. Το σχοινί της αγχόνης και αργότερα τα σεπτά λείψανα του μάρτυρα φυλάχτηκαν ως ιερά κειμήλια από τους χριστιανούς και με τη βοήθειά τους τελέστηκαν εντυπωσιακές θεραπείες και θαύματα.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΡΑΤΖΑΣΟΥ (ΧΑΤΖΗ ΓΙΩΡΓΟΣ)

Καταγόμενος από τη Φιλαδέλφεια, ζούσε και εργαζόταν στο Καρατζασού, όπου, μια νύχτα που διασκέδαζε με μια παρέα, κάποιος από τους συντρόφους του, μεθυσμένος, έπεσε από ψηλά και σκοτώθηκε. Ο «εξουσιαστής» του τόπου, κατά τη συνήθεια, ζήτησε από τους χριστιανούς «να πληρώσουν τζερεμέ» (αποζημίωση). Ο άγιος όμως αρνήθηκε και αξίωσε να παρουσιαστή στον εξουσιαστή. Εκεί, του είπε: «Έχεις εσύ φιρμάνι, όταν σκοτώνονται γκιαούρηδες, να πληρώνουν οι Τούρκοι τζερεμέ;». «Εσύ τι είσαι;» τον ρώτησε ο εξουσιαστής. Και ο άγιος, τυφλωμένος από θυμό, αποκρίθηκε: «Τούρκος». Τότε τον άρπαξαν και τον εξισλάμισαν χωρίς καθυστέρηση.

Λίγες μέρες μετά όμως μετανόησε πικρά, κατέφυγε στο Άγιο Όρος, όπου επέστρεψε στο χριστιανισμό, και παρέμεινε εκεί για χρόνια. Στη συνέχεια ακολούθησε την πορεία πολλών άλλων νεομαρτύρων: εξομολογήθηκε, μοίρασε όλα τα υπάρχοντά του και, επιστρέφοντας στο Καρατζασού, παρουσιάστηκε στις αρχές και ομολόγησε τα πάντα.

Παραδόθηκε στους υπηρέτες, με απόλυτη εξουσία να του κάνουν ό,τι θέλουν για να τον επαναφέρουν στο Ισλάμ. Τον βασάνισαν απερίγραπτα για οκτώ ημέρες: τέντωσαν το σώμα του στο ξύλο, του φόρεσαν πυρακτωμένη περικεφαλαία, του έσφιξαν το κεφάλι με σχοινί κ.λ.π. Και μη μπορώντας να μεταστρέψουν τη γνώμη του, τον έδωσαν πίσω στο δικαστή, ο οποίος τον καταδίκασε σε θάνατο. Ο άγιος αποκεφαλίστηκε το 1794 και τιμάται στις 2 Οκτωβρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ Ο ΒΥΖΑΝΤΙΕΥΣ

Εργαζόταν ως βοηθός ζωγράφου στα παλάτια της Κωνσταντινούπολης και εκεί δελεάστηκε από την πολυτέλεια και την ελευθερία της ζωής των μουσουλμάνων (σε αντίθεση με την καταπιεσμένη ζωή των υπόδουλων χριστιανών) και ασπάστηκε στο Ισλάμ. Έζησε στο παλάτι σε μεγάλη πολυτέλεια, όμως τρία χρόνια αργότερα μια επιδημία πανούκλας έβαλε στην ψυχή του φόβο θανάτου και τρόμο για την αποστασία του. Έτσι, μετά από πολλή προσπάθεια, δραπέτευσε από το παλάτι μεταμφιεσμένος σε ζητιάνο.

Κατέφυγε σε μια θεία του, όπου χριόμενος με το Άγιο Μύρο επέστρεψε στο χριστιανισμό. Στη συνέχεια, με αγωνία, πέρασε κρυφά στη Χίο. Εξομολογήθηκε σε έναν έμπειρο πνευματικό και αποσύρθηκε σε ένα ερημικό μέρος μαζί με κάποιον ευσεβή χριστιανό. Οι δύο αυτοί άνθρωποι του συμπαραστάθηκαν πάρα πολύ, έγιναν οι φίλοι και οι αδελφοί του. Ο άγιος όμως, ακούγοντας για το μαρτύριο του αγίου Πολύδωρου, ένιωσε την ανάγκη να τον μιμηθεί. Προσευχήθηκε για πολύ καιρό με τη βοήθεια των πνευματικών του φίλων και στη συνέχεια επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη συνοδευόμενος και υποστηριζόμενος από τον πνευματικό του.

Το ταξίδι του ήταν γεμάτο αγωνία και πειρασμούς. Όμως ο άγιος, παρά τις ερωτήσεις του πνευματικού του μήπως άλλαξε γνώμη, επέμενε στην απόφασή του. Έξω από την Κωνσταντινούπολη τον άφησε, φόρεσε τουρκικά ρούχα και μπήκε μόνος του στην Πόλη. Παρουσιάστηκε στις αρχές και δήλωσε ότι είναι πρώην εξωμότης που έγινε ξανά χριστιανός.

Συνελήφθη και οδηγήθηκε στη φυλακή. Στο δρόμο, σε όποιον χριστιανό συναντούσε, έλεγε: «Συχώρεσέ με, αδελφέ, χριστιανός είμαι». Τον εξέθεσαν στη διάθεση κάθε μουσουλμάνου που ήθελε να μπει στη φυλακή για να τον δείρει ή να τον περιγελάσει. Στη συνέχεια τον μαστίγωσαν δεκαπέντε άνθρωποι συγχρόνως, γυρίζοντάς τον από τη μια πλευρά στην άλλη σαν παλαιό ασκί. Υποβλήθηκε σε ποικίλα φρικτά βασανιστήρια για τρεις ή τέσσερις μέρες και κατόπιν, με το σώμα γεμάτο πληγές, απαγχονίστηκε δημόσια με εξαιρετική βιαιότητα.

Οι χριστιανοί πλησίασαν και, κόβοντας κομμάτια από το κουρελιασμένο του πουκάμισο, μάζεψαν το αίμα που έτρεψε ποταμηδόν από το σεβάσμιο σώμα του. τρεις ημέρες μετά, πήραν την άδεια και τον κατέβασαν και τον έθαψαν με τιμές έξω από το ναό της Παναγίας «Χρυσομαλλούσας». Ο άγιος μαρτύρησε το 1795 και τιμάται στις 17 Φεβρουαρίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΔΕΩΝ Ο ΚΑΡΑΚΑΛΛΗΝΟΣ

Ο βίος του δεν περιλαμβάνεται στο Νέον Μαρτυρολόγιον, αλλά σε άλλες αγιολογικές πηγές της ορθοδοξίας που αναφέρονται στους Νεομάρτυρες. Παιδί φτωχής οικογένειας από χωριό του νομού Μαγνησίας, μπήκε στην υπηρεσία του Αλή πασά, που τον απέσπασε βίαια από την οικογένειά του εκτιμώντας τα προσόντα του. Εκεί επηρεάστηκε από το περιβάλλον και ασπάστηκε το Ισλάμ. Αργότερα όμως μετανόησε, δραπέτευσε και επέστρεψε στο πατρικό του σπίτι, όπου οι γονείς του τον δέχτηκαν και τον παρηγόρησαν.

Αργότερα εργάστηκε ως οικοδόμος στην Κρήτη, αλλά λόγω της άσχημης συμπεριφοράς των συναδέλφων του, έφυγε από κοντά τους και του πρόσφερε καταφύγιο στο σπίτι του ένας ιερέας, ο οποίος και τον εξομολόγησε. Τρία χρόνια μετά όμως ο προστάτης του κοιμήθηκε και ο νέος έφυγε για το Άγιο Όρος, όπου έγινε μοναχός. Λίγα χρόνια μετά, νιώθοντας τον πόθο του μαρτυρίου, έρχεται στο Βελεστίνο και ζητάει από τον παλιό του αφέντη να του ξαναδώσει εκείνο που του στέρησε.

Δικάζεται και έρχεται στο δικαστήριο φορώντας ένα λουλουδένιο στεφάνι και προσφέρει στο δικαστή ένα κόκκινο αβγό (είναι Μ. Παρασκευή). Αθωώνεται ως ψυχοπαθής. Μετά από περιπέτειες κάνει δεύτερη ομολογία και δικάζεται από τον πασά του Τυρνάβου. Τον διαπομπεύουν γυμνό, τυλιγμένο με προβιά προβάτου, και στο τέλος του κόβουν τα χέρια και τα πόδια και τον πετάνε ζωντανό στο βόθρο του παλατιού, αφήνοντάς τον εκεί να ξεψυχήσει. Ήταν 30 Δεκεμβρίου 1818, ημέρα κατά την οποία εορτάζεται η μνήμη του.

ΣΤΑ 65 Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 20:32:00 +0000

ΗΜΙΑΙΜΟΣ

Μετανάστευση και χορήγηση ιθαγένειας

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 18:44:00 +0000

Γράφει ο Βασίλης Τσάμης

Μετά την πτώση του κουμμουνισμού στην ανατολική Ευρώπη, τους πολέμους, το πρόβλημα του υπερπληθυσμού στην Ασία, την οικονομική κρίση κτλ τόσο η χώρα μας όσο και οι υπόλοιπες χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, κυρίως οι μεσογειακές, βρεθήκαν αντιμέτωπες με την αύξηση των μεταναστευτικών ροών.
Τα πρώτα χρόνια η ροή των μεταναστευτικών ρευμάτων ήταν εντελώς ανεμπόδιστη και κατά συνέπεια ανεξέλεγκτη. Στο σύνολο τους «οι μετανάστες» ήταν ανειδίκευτοι εργάτες και απασχολήθηκαν σε γεωργικές και οικοδομικές εργασίες, σε δημόσια έργα από εργολάβους, κτλ.
Από εκείνα τα δύσκολα χρόνια της αθρόας εισόδου τα προβλήματα ήταν πολλά, μεταξύ των σοβαρών προβλημάτων το γεγονός ότι στη χώρα μας ποτέ δεν υπήρχε ολοκληρωμένη πολιτική διαχείρισης και ισχυρή νομική βάση που να καθορίζει με σαφήνεια τι είναι νόμιμη και τι είναι παράνομη μετανάστευση. Χαρακτηριστικό της ...........
κατάστασης που επικρατούσε και επικρατεί με τις άδειες παραμονής - χορήγηση της πράσινης κάρτας είναι το παράδειγμα του δήμου Βουπρασίας στην Ηλεία, για χρόνια γίνονταν παράνομη τακτοποίηση άδειας παραμονής χιλιάδων αλλοδαπών εργατών από όλη την χώρα, παρόμοια ή και χειρότερα φαινόμενα είναι σίγουρο ότι έχουν συμβεί και αλλού.
Αξίζει εδώ να υπογραμμιστεί ότι η παράνομη μετανάστευση άνοιξε το δρόμο για την άγρια εκμετάλλευση χιλιάδων ανθρώπων. Πορνεία, εξαναγκαστική εργασία και άλλες παρόμοιες μορφές όμοιες με δουλεία καταστρατήγησαν θεμελιώδη δικαιώματα, υποτίμησαν και εξευτέλισαν αθώους με ότι αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται για τις κοινωνικές δομές. Από την άλλη πλευρά η συμβολή της μετανάστευσης στην οικονομία και γενικότερα στην κοινωνική αναβάθμιση της χώρας έχει αμφισβητηθεί έντονα από πολλούς, δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία που να φανερώνουν ότι η χώρα και γενικότερα οι πολίτες της έχουν ωφεληθεί από τον ερχομό (με λαθραίο τρόπο) με σαπιοκάραβα και μέσα από δύσβατα περάσματα εκατομμυρίων μεταναστών. ( για παράδειγμα, κατά πόσο ωφελείται ο καταναλωτής ή η τοπική οικονομία αν ένα συσκευαστήριο αγροτικών προϊόντων στην Εύβοια χρησιμοποιεί καθημερινά 200 ανασφάλιστους και χαμηλά αμειβόμενους αλλοδαπούς εργαζόμενους;)
Μετά από όλα αυτά, ως φυσικό επακόλουθο, θα περίμενε κανείς η χώρα να περιορίσει καταρχήν τη μεταναστευτική ροή ( οι μετανάστες (στη χώρα) είναι γεγονός ότι είναι πάρα πολλοί) να καταγράψει τις ανάγκες στην αγορά εργασίας και να δημιουργήσει ισχυρή νομική βάση που να καθορίζει με σαφήνεια τι είναι νόμιμη, τι είναι παράνομη μετανάστευση, τι είναι παροχή ασύλου με βασικό στόχο το συνυπολογισμό των επιπτώσεων της μετανάστευσης αλλά και την ενεργότερη συμμετοχή των νόμιμων μεταναστών στην κοινωνία και την οικονομική ζωή της χώρας.
Συνοψίζοντας καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι εάν σήμερα η κυβέρνηση της χώρας θέλει τη δημιουργία αποτελεσματικής μεταρρύθμισης σχετικά με το ζήτημα πρέπει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στο τρόπο με τον οποίο οι προτάσεις της «παίζουν» στον πραγματικό στίβο της κοινωνίας και όχι να προσπαθούν να μας πείσουν με επικοινωνιακά τεχνάσματα και πλασματικά στοιχεία σχετικά με τον πραγματικό αριθμό των μεταναστών ότι δεν υπάρχει τίποτα λάθος .. Με λίγα λόγια, το προτεινόμενο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τη χορήγηση ιθαγένειας είναι πρόχειρο, διακυβεύει την κοινωνική συνοχή, δημιουργεί, δεδομένης της υπογεννητικότητας, δημογραφική εκτροπή και δεν αντιμετωπίζει σφαιρικά τα προβλήματα των μεταναστών. Μια λύση θα ήταν τα κράτη-μέλη της Ε.Ε να υιοθετήσουν κοινή πολιτική διαχείρισης στο ζήτημα της χορήγησης ιθαγένειας με βασικό κριτήριο την ισορροπημένη ( με ποσόστωση) ενσωμάτωση, νοουμένου ότι αποδεδειγμένα το ποσοστό αυτό δεν θα υπερβαίνει σε βάθος χρόνου το 5% του συνόλου των μόνιμων κατοίκων της κάθε περιοχής.

vasiliostsamis

θα προτιμούσα, Κύριε, καμιά …

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 17:40:00 +0000

Ανθηροστόμου και Υακίνθης, αν-οσίων

αποδειξούλα για το Αφορολόγητό μου…

Να τα λες και να τα Κάνεις

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 16:57:00 +0000

Γράφει ο Τριαντάφυλλος Καρατράντος

Είναι εύκολο να λες ότι ο Έλληνας δεν είναι ορθολογικός ψηφοφόρος, μπορείς όμως να το τεκμηριώσεις;
Ανορθολογική πολιτική συμπεριφορά σημαίνει να έχεις τη δυνατότητα επιλογής μίας ορθολογικής λύσης και εσύ αντ’ αυτής να επιλέγεις μία άλλη πέραν της λογικής. Έχει ο Έλληνας αυτή τη δυνατότητα; Τότε γιατί λίγες μόνο ημέρες μετά την κάθε εκλογική διαδικασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι μαζοχιστής, και μάλιστα σε τόσο μεγάλο βαθμό που σκέφτεται για να ηδονιστεί περισσότερο να ακρωτηριάσει τα άνω άκρα του;
Σαν λαός είμαστε μαζοχιστές σε πολλά πράγματα, δεν μπορώ να πω, αλλά εδώ συμβαίνει κάτι άλλο. Πολύ απλά οι πολιτικοί μας άλλα υπόσχονται και άλλα κάνουν. Άλλα λέει το προεκλογικό πρόγραμμα και άλλα δείχνει η κυβερνητική πρακτική. Διχασμένες προσωπικότητες θα σκεφτείς, όχι θα απαντήσεις, απλά ξέρουν να κεντρίζουν την ελπίδα μας, αυτή τη θολή και ψεύτικη ελπίδα, η οποία ακινητοποιεί τη λογική. Βέβαια, σε αυτή την περίπτωση ισχύει απόλυτα η ρήση needs two to tango, οι πολίτες δεν έχουν πέσει σε αυτή την παγίδα μία φορά, αλλά αμέτρητες, άρα έχουμε και εμείς ευθύνες.
Γιατί συνεχίζουμε να τους πιστεύουμε τότε; Πολύ απλά γιατί αρνούμαστε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, προτιμούμε να αναζητήσουμε άλλοθι του τύπου χειρότερα δεν γίνεται, παρά να διεκδικήσουμε κάτι καλύτερο, γιατί αυτό το καλύτερο θέλει και τρόπο και .........
κόπο, και πάνω από όλα θέλει εμάς, απαγκιστρωμένους από κοινωνικούς χαριεντισμούς και πελατειακές υποσχέσεις. Το τολμάμε;
Μόνο αν το αποφασίσουμε, θα σταματήσουμε να ασχολούμαστε με την πολιτική των μετρίων και με τα άλλοθι της καμένης γης. Θα σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τη μετεκλογική ανακάλυψη του αυτονόητου, προεκλογικά το θέλουμε για να δούμε αν ο δικός μας νους συμβαδίζει με το δικό σας, και αν ναι, τότε να σας ψηφίσουμε, γιατί μας το παρουσιάζετε μετά; Αυτό το πολιτικό αυτονόητο έχει γίνει το φετίχ μας, ένας ακόμη γνωστός- άγνωστος.
Αν μιλούσαν για το αυτονόητο προεκλογικά τότε θα έβρισκε λίγη παρέα και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, που απολαμβάνει την μοναξιά του «κακού» του πολιτικού μας συστήματος, ο οποίος και τα έκανε, αλλά και τα έλεγε, οι άλλοι όμως που τα κάνουν, αλλά δεν τα λένε;
ΥΓ. Όταν προεκλογικά μιλούσαμε για το διαχωρισμό κράτους- κόμματος, δεν εννοούσαμε και το διαχωρισμό κυβερνητικής πολιτικής- προγραμματικής δέσμευσης

Ένα gay φιλί που άναψε φωτιές στο Γκάζι

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 16:35:00 +0000

Στις 2 Ιανουαρίου 2010 ένα gay ζευγάρι δέχτηκε παρατήρηση από σερβιτόρο ενός μαγαζιού στο Γκάζι, γιατί φιλήθηκε. Το ζευγάρι ενοχλήθηκε και ζήτησε να δει την ιδιοκτήτρια, η οποία λέγεται ότι είπε μεταξύ άλλων ότι δεν θέλει gay στο μαγαζί, δεν ξέρει τί πήγε στραβά και μαζεύει τόσους gay το μαγαζί, ενώ αναρωτιόταν πώς κατάντησε το μαγαζί να έχει gay;

Ύστερα, φώναξε τους μπάρμεν, για να διώξουν το ζευγάρι το οποίο και δεν έφυγε.
Αντιδράσεις είχαμε από πολλές οργανώσεις ομοφυλοφίλων και από ότι μαθαίνουμε την επόμενη εβδομάδα ετοιμάζεται πορεία στο κέντρο της Αθήνας

Πολίτες και κοινωνία στην απειλητική δύνη νόμιμων κουλοχέρηδων

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 15:40:00 +0000

Γράφει ο Μικρός ήρωας

Στην τύχη φαίνεται να έχει εναποθέσει τις ελπίδες για οικονομική ανάκαμψη η Ελλάδα, καθώς πλήθος δημοσιεύσεων θέλουν την κυβέρνηση να φέρνει πίσω το νόμο που θα επιτρέπει τα τυχερά «φρουτάκια», τα οποία θα φέρουν πολλά έσοδα στο δημόσιο από τη φορολογία τους και θα καλυφθούν οι τρύπες.

Μήπως όμως το κράτος ξεχνάει ή αδιαφορεί για τις σοβαρές κοινωνικές επιπτώσεις του τζόγου, που πλέον θα είναι άμεσα προσβάσιμος σε κάθε γωνιά της χώρας; Τα τελευταία χρόνια, οι συζητήσεις περί τροποποίησης του νόμου 3037/2002 που απαγόρευε τη λειτουργία κάθε μορφής τεχνικού και τυχερού ψυχαγωγικού παιχνιδιού, μετά από κυρώσεις που επέβαλε η ΕΕ στην Ελλάδα έχουν προκαλέσει την έντονες ανησυχίες.

Όταν το θέμα έφτασε στη Βουλή επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, εκπρόσωποι των κομμάτων της αντιπολίτευσης, μεταξύ αυτών και στελέχη της σημερινής κυβέρνησης, εξέφρασαν τους φόβους τους για το ............πώς θα προστατευτούν οι οικονομικά ασθενέστεροι και οι οικογένειές τους από τα νύχια των επιτήδειων, πως τα παιδιά μας δε θα εκτεθούν καθημερινά σε αυτή την πολύ επικίνδυνη μορφή εξάρτησης, και δεδομένης της θέσης στην οποία βρίσκεται ο μέσος Έλληνας, ο οποίος θεωρείται ευάλωτος στο τζόγο, είναι πιθανόν να καλλιεργηθούν απατηλές προσδοκίες ότι μπορεί στο τζόγο να συμπληρώσει το ελλιπές εισόδημά του και αυτό σε μια περίοδο που η ελληνική κοινωνία γνωρίζει από πρώτο χέρι τι εστί ακρίβεια, δάνειο, υποθήκη αυτοκινήτων

Αν τα «φρουτάκια» γίνουν διαθέσιμα σε κάθε γειτονιά μαζί με τα άλλα ψυχαγωγικά παιχνίδια, πρώτοι που θα επισκεφτούν αυτά τα «ηλεκτρονικάδικα» θα
είναι οι νέοι. Τότε πια η κοινωνία θα τους έχει εκθέσει σε ένα περιβάλλον, στο οποίο εύκολα και νόμιμα θα μπορούν να μυηθούν στο τζόγο μέσω των κουλοχέρηδων. Και θα είναι η κοινωνία που θα έχει καλλιεργήσει τους αυριανούς εθισμένους παίκτες, ενώ θα μικρύνει περισσότερο ο μέσος όρος ηλικίας των παθολογικών τζογαδόρων. Και επειδή ο τζόγος στα φρουτάκια είναι πιο φτηνός συγκριτικά, αφού έχει μικρότερο ποντάρισμα, επιτρέπει την πρόσβαση σε όλες τις ηλικίες και τα βαλάντια.

Σύμφωνα με έρευνες του Βρετανού καθηγητή Μαρκ Γκρίφιθς γύρω από θέματα εξάρτησης στον τζόγο και εκτενούς μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς απέναντι στον τζόγο με «φρουτάκια», αποδεικνύεται ότι ακόμα και τα «φρουτάκια» χαμηλού στοιχηματισμού αποτελούν φθηνό και ακραίως εθιστικό ναρκωτικό των παικτών. «Εάν δίνεις μικρά κέρδη συχνά, εθίζεις τους παίκτες. Για παράδειγμα, στα φρουτάκια γνωρίζουμε ότι μπορείς να στοιχηματίσεις 12 φορές το λεπτό. Καθώς ο εθισμός περιστρέφεται κυρίως γύρω από τα κέρδη, οι επαναλαμβανόμενες "στιγμές νίκης" είναι η μεγάλη παγίδα. Η βιομηχανία των τυχερών παιχνιδιών γνωρίζει καλά αυτό το μυστικό και έχει εσκεμμένα δημιουργήσει εμπειρίες ώστε να κρατήσει τον παίκτη όσο το δυνατόν περισσότερο στο μηχάνημα». Τα «φρουτάκια» έχουν σχεδιαστεί ακριβώς για να προσφέρουν πολλαπλές εμπειρίες νίκης ή «παρ ολίγον νίκης» στους παίκτες.

Δε μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι ο νόμος της καθολικής απαγόρευσης όντως δε συμβαδίζει με την κοινοτική νομοθεσία και χρειάζεται να εναρμονιστεί. Δε μπορούμε επίσης να αγνοήσουμε τους χιλιάδες συμπολίτες μας που έχασαν τη δουλειά ή την επιχείρησή τους. Εάν το νέο σχέδιο νόμου που θα υποβληθεί διαχωρίζει ξεκάθαρα ότι επιτρέπονται τα ψυχαγωγικά τεχνικά μόνο παιχνίδια σε δημόσιους χώρους τότε οι άνθρωποι αυτοί θα ευνοηθούν, ανοίγοντας πάλι τις επιχειρήσεις τους αλλά και οι νέες γενιές θα μπορούν να ψυχαγωγηθούν ασφαλέστερα με παιχνίδια που όλοι αγαπήσαμε.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση άλλωστε, δεν κάνει λόγο για παραβίαση του νόμου ως προς τα τυχερά παιχνίδια, «φρουτάκια» και κουλοχέρηδες», κάθε άλλο, αναφέρεται στα αμιγώς ψυχαγωγικά ηλεκτρονικά παιχνίδια επιτρέποντας ταυτόχρονα κάθε κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο της αγοράς των τυχερών παιχνιδιών και να επιβάλλει σχετικούς περιορισμούς για την προστασία του κοινωνικού συνόλου.

Οι υπεύθυνοι φορείς πρέπει να λάβουν θέση καθώς και η νέα κυβέρνηση πρέπει να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της γιατί φαίνεται ότι τον έλεγχο επιδιώκουν να έχουν οι τοπικές αυτοδιοικήσεις που θα δίνουν τις άδειες και θα καρπώνονται τα οικονομικά οφέλη, εις βάρος των πολιτών της περιοχής τους.

Μικρός Ήρωας

ΟΧΙ «ΦΡΟΥΤΑΚΙΑ» ΚΑΙ «ΚΟΥΛΟΧΕΡΗΔΕΣ» ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ

Γιώργο Παπακωνσταντίνου, “let us reason together”!

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 14:24:00 +0000

Γράφει η Μαρία Σεφέρου

Κύριε Παπακωνσταντίνου,
Κατ’ αρχήν θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δεν διακατέχομαι από κανένα αντιπολιτευτικό μένος, πολύ περισσότερο όταν δεν έχω να προτείνω κάποιο καλύτερο κόμμα για να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Προσωπικά σας θεωρώ όλους ίδιους, με ανεπαίσθητες διαφορές στα σημεία. Όμως, το ότι δεν υπάρχει ο καλύτερος δεν καθιστά αυτόματα το ΠΑΣΟΚ αλάνθαστο. Το ότι οι άλλοι πριν από σας ήταν χειρότεροι δε μπορεί να είναι άλλοθι για να προσπαθήσετε κι εσείς να τους μιμηθείτε.

Ήδη τα λάθη και οι ολιγωρίες της κυβέρνησης του ΓΑΠ προκαλούν ανησυχίες και επισημαίνονται καθημερινά και με έκδηλη αγωνία μέσα από το Διαδίκτυο. Θα προσφέρετε, λοιπόν, ύψιστη υπηρεσία πρώτα στον εαυτό σας και την κυβέρνηση στην οποία ανήκετε, και κατόπιν στην Ελλάδα, αν αφουγκράζεστε τους bloggers και τους παίρνετε σοβαρά υπ’ όψη σας. Είναι η συνείδηση της κοινωνίας. Είναι η κραυγή απόγνωσης ενός χιλιοπροδομένου λαού που έχει χάσει κάθε ελπίδα. Δεν είναι μισθωτοί, και οι περισσότεροι γράφουν με μόνο κίνητρο την ανυστερόβουλη αγάπη για την πατρίδα και το λαό της, επιχειρώντας, συνειδητά ή ασυνείδητα, να υποκινήσουν μια ειρηνική επανάσταση συνειδήσεων. Εσείς άραγε θα προσφέρατε οποιαδήποτε εργασία δωρεάν;

Κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, έχετε καθίσει στην πιο καυτή καρέκλα της κυβέρνησης και προσπαθείτε φιλότιμα, όπως φαίνεται, να βγάλετε τη χώρα από την ................
οικονομική κρίση. Προσωπικά σας ευχαριστώ γι’ αυτό και, πιστέψτε με, συμμερίζομαι τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζετε. Με τι μέτρα όμως; Θα σταθώ στο πρόβλημα της φοροδιαφυγής και τον παιδαριώδη τρόπο με τον οποίο πάτε να την πατάξετε μέσω συλλογής αποδείξεων. Μου δίνετε την εντύπωση ότι πάτε να σκοτώσετε μία ύαινα μ’ ένα καλάμι. Περαιτέρω, η σύνδεση του αφορολόγητου ορίου με αποδείξεις είναι εκβιασμός και καταναγκασμός του πολίτη για να ξοδέψει, έχει δεν έχει ανάγκη, του περισσεύουν δεν του περισσεύουν, κάτω από την ψυχολογική πίεση που του δημιουργεί η αγωνία μήπως χάσει το αφορολόγητο και του τα πάρετε αλλιώς.

Κύριε Παπακωνσταντίνου, μου δίνετε την εντύπωση ότι δεν αντιμετωπίζετε το τεράστιο πρόβλημα της φοροδιαφυγής με την προσήκουσα σοβαρότητα. Έχετε τίτλους και περγαμηνές, δεν αμφιβάλλω, αλλά αυτά δεν είναι ικανή συνθήκη για να διαθέτετε και την απαιτούμενη οξύνοια που χρειάζεται το πόστο σας. Λοιπόν για να σας διευκολύνω να αντιληφθείτε καλύτερα αυτά που εννοώ, θα σας παραθέσω επιστολή που έλαβα προχθές από έναν 70χρονο συνταξιούχο που ζει μόνος του.

«Πού διάβολο να βρω τόσες αποδείξεις;
Είμαι συνταξιούχος του ΕΤΑΑ, και η σύνταξή μου είναι καθηλωμένη για δεύτερη χρονιά, διότι θεωρούμαι πλούσιος. Παίρνω 1.800€ το μήνα καθαρά, αλλά τα μικτά ξεπερνούν το όριο των 2.000 ευρώ που έχει κάνει σημαία της η κυβέρνηση για να δείξει στις Βρυξέλλες ότι κάτι κάνει. Ζω μόνος μου σε ένα ανήλιαστο δυαράκι 40 ετών, χωρίς θέρμανση, και τα τελευταία 10 χρόνια που είμαι συνταξιοδοτημένος είχα κάνει το σ@ατό μου παξιμάδι για να αποταμιεύω ώστε να αποκτήσω κι εγώ το πολυπόθητο εξοχικό για τα γεράματά μου.

Όπως καταλαβαίνετε οι δαπάνες μου για οτιδήποτε περιττό τα τελευταία χρόνια είχαν σχεδόν μηδενιστεί. Ταβέρνες όχι, καινούργια ρούχα όχι, ανακαίνιση του δυαριού μου όχι, και δόξα τω Θεώ από υγεία είμαι καλά, επομένως γιατροί όχι. Αν η σύνδεση του αφορολογήτου μου με αποδείξεις ίσχυε στο παρελθόν, και αν σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνονταν τα σουπερμάρκετ, δε θα είχα να παρουσιάσω άξιες λόγου αποδείξεις, κι έτσι η κυβέρνηση θα μου μείωνε το αφορολόγητο στις 6.000, αυθαίρετα θεωρώντας με φοροκλέφτη. Φοβάμαι τώρα μήπως μου το κάνει από φέτος, όπως λένε τα σενάρια.

Όμως εγώ ούτε φέτος θα έχω να παρουσιάσω αποδείξεις, διότι αγόρασα πέρυσι το πολυπόθητο εξοχικό, ένα δυαράκι, και έχω μείνει υπόλοιπο χρέος στον εργολάβο 20.000€, το οποίο φαίνεται στο συμβόλαιο. Έτσι πρέπει να κάνω αιματηρές οικονομίες για να τον εξοφλήσω, πράγμα που δεν συμπεριλαμβάνεται στις αποδείξεις που μετράνε για το αφορολόγητο! Επιπλέον άκουσα ότι οι δαπάνες για έπιπλα, που λογάριαζα να πάρω με δόσεις, δεν θα πιάνονται στις αποδείξεις. Έτσι, αν επαληθευτεί το χειρότερο σενάριο με μείωση του αφορολόγητου στις 6.000€, θα πληρώσω, επιπλέον των 5.000€ το χρόνο φόρο που ήδη πληρώνω, άλλα 1.000€, ως τιμωρία επειδή θεωρούμαι φοροκλέφτης. Αυτό είναι κατάφωρη αδικία και πρέπει πάση θυσία μα μην περάσει.»

Αυτά μου έγραψε ο άγνωστος φίλος και σας τα μεταβίβασα εδώ, ευελπιστώντας ότι θα αποδεσμεύσετε το αφορολόγητο από τις αποδείξεις για να αποφεύγετε τέτοιες και άλλες παρόμοιες αδικίες. Δεν είναι όλος ο κόσμος φοροφυγάδες, κύριε Παπακωνσταντίνου, για να μας αντιμετωπίζετε ως τέτοιους. Λυπάμαι, αλλά ή δεν μπορείτε να σκεφτείτε καθαρά και νηφάλια ή δεν έχετε καλούς συμβούλους. Τη φοροδιαφυγή δεν θα την πιάσετε με τσουβάλια αποδείξεων που δε θα μπορέσει ποτέ κανείς να διασταυρώσει, ή με λίστες εξόδων όπου ο καθένας θα γράφει ό,τι θέλει επικαλούμενος το ξεθώριασμα του μελανιού που τις καθιστά δυσανάγνωστες σε ενδεχόμενο έλεγχο της εφορίας. Ή μήπως με τα τσουβάλια αποδείξεων οι επίορκοι εφοριακοί θα πάψουν να ζητούν φακελάκια για το κλείσιμο υποθέσεων και θα μεταμορφωθούν πάραυτα σε ευσυνείδητα αγγελούδια που θα θέσουν σκοπό της ζωής τους την πάταξη της φοροδιαφυγής για το καλό της Ελλάδας;

Κύριε Παπακωνσταντίνου, η σύνδεση του αφορολόγητου με αποδείξεις είναι ένας προσχηματικός τρόπος για να μειώσετε δραστικά το αφορολόγητο όριο με τις ελάχιστες δυνατές αντιδράσεις από τους φορολογούμενους οι οποίοι στην πλειοψηφία τους δεν έχουν πάρει είδηση τι τους περιμένει. Σε αυτό σας βοηθάνε και τα παπαγαλάκια σας στα ΜΜΕ που βγήκαν χτες και έλεγαν ότι με απόδειξη 100€ θα παίρνουμε πίσω από την εφορία 150€. Έλεος πια! Ο εμπαιγμός και η κοροϊδία έχουν και τα όριά τους! Πιάστε τους μεγάλους φοροκλέφτες που είναι ανάμεσά σας, φίλοι και κολλητοί σας, κι αφήστε τη μαρίδα να ανασάνει. Θα βάλλετε το γεροντάκι να σας μαζεύει αποδείξεις και να κάνει κάθε μέρα το λογιστή; Ή θα τον υποχρεώσετε να τ’ ακουμπάει σε κάποιο λογιστή για να του φτιάχνει τις λίστες με τις αποδείξεις;

Και άντε να συμπεριλάβετε και τις αποδείξεις από σουπερμάρκετ, που είναι γελοίο, βέβαια, διότι τα σουπερμάρκετ δίνουν αποδείξεις είτε τις ζητήσει κανείς είτε όχι. Πόσο νομίζετε φτάνουν αυτές για έναν ηλικιωμένο και λιτοδίαιτο εργένη; 40 ευρώ την εβδομάδα εμένα με φτάνουν και μου περισσεύουν. 40€x 52 εβδομάδες= 2080€ το χρόνο. Τα υπόλοιπα πώς θα τα καλύψει ο χριστιανός για να γλιτώσει το αφορολόγητο; Δηλαδή του επιβάλλετε να γίνει σπάταλος; Τον υποχρεώνετε να σταματήσει να αποταμιεύει για ώρα ανάγκης, για να έχει να κάνει ένα δώρο στα εγγόνια του;

Μου δίνετε την εντύπωση ότι με τη σύνδεση του αφορολόγητου με τις αποδείξεις έχετε την αίσθηση ότι καταφέρατε τον τετραγωνισμό του κύκλου. Λυπάμαι που το λέω, αλλά έχετε πάρει αδιέξοδο δρόμο. Κύριε Παπακωνσταντίνου, μήπως κάποιοι σύμβουλοί σας έχουν συνωμοτήσει να σας γελοιοποιήσουν κι εσάς και τον Πρωθυπουργό;

Ας υποθέσουμε όμως ότι εγώ κάνω λάθος κι ότι εσείς πάτε προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωραία λοιπόν. Ας πάρουμε για παράδειγμα έναν υδραυλικό, μια και τον έχετε βάλει στο μάτι εσείς και τα παπαγαλάκια σας στα ΜΜΕ. Αυτός ο υδραυλικός ας πούμε ότι κάτω από την πίεση των πελατών του έκοψε αποδείξεις συνολικής αξίας 30.000€ (ενώ για άλλα τόσα δεν είχε κόψει), συν 19% ΦΠΑ, δηλαδή συν 5.700€, που το πλήρωσαν οι πελάτες και πρέπει να το επιστρέψει στα ταμεία του κράτους. Ποιος μας διαβεβαιώνει ότι ο υδραυλικός αυτός θα επιστρέψει το ΦΠΑ στα ταμεία του κράτους, όταν είναι γνωστό ότι μέχρι σήμερα πολλές επιχειρήσεις δεν το κάνουν; (Δείτε εδώ)

Και ποιος μας διαβεβαιώνει ότι ο υδραυλικός αυτός θα δηλώσει στην εφορία τις 30.000€ εισόδημα; Και αν δεν το δηλώσει, πώς η εφορία θα καταφέρει να πιάσει τον ένα στις εκατοντάδες χιλιάδες φοροδιαφεύγοντες ελεύθερους επαγγελματίες με τη διασταύρωση εκατομμυρίων αποδείξεων, εκτός κι αν υπάρχει κάρφωμα; Ψύλλος στ’ άχυρα! Και ας υποθέσουμε ότι τον πιάνει, ποιος μας διαβεβαιώνει ότι ο εφοριακός που τον έπιασε δε θα πιάσει το φακελάκι του για να τον βγάλει λάδι μ’ ένα κάρο πλαστές και ξεθωριασμένες αποδείξεις εξόδων, όπως είναι η παράδοση;

Ωστόσο, γιατί δε δίνετε εντολή στον έντιμο “στρατό” των εφοριακών να ελέγχουν όλες τις περιπτώσεις ελευθέρων επαγγελματιών που δηλώνουν μηνιαίο εισόδημα κάτω από 1.000€, ενώ διαβιούν πολυτελώς; Πρέπει όμως να γνωρίζετε και κάτι άλλο: η πλειοψηφία των υδραυλικών, ηλεκτρολόγων, ελαιοχρωματιστών, μαραγκών, κλπ. τεχνιτών στη χώρα μας τα τελευταία 15-20 χρόνια είναι αλλοδαποί και οι περισσότεροι δεν είναι καν δηλωμένοι στην εφορία. Αυτοί θα συνεχίσουν να θησαυρίζουν και να στέλνουν εμβάσματα στις χώρες τους, κάποιες από τις οποίες παρουσιάζουν ανάπτυξη μέχρι 5%, ενώ εμείς που τις αιμοδοτούμε βουλιάζουμε.

Τι θα κάνετε για όλους αυτούς; Οι περισσότεροι ενοικιάζουν διαμερίσματα που οι ιδιοκτήτες τους δε δηλώνουν τα νοίκια στην εφορία, ενώ οι λογαριασμοί ΔΕΗ και ΕΥΔΑΠ είναι στο όνομα των ιδιοκτητών. Επομένως ο ενοικιαστής δε φαίνεται πουθενά. Μόνο από τους τραπεζικούς λογαριασμούς και τα εμβάσματα που στέλνουν στο εξωτερικό μπορείτε να τους πιάσετε. Επίσης μπορείτε να τους πιάσετε και μέσω του ΙΚΑ διότι όλοι είναι αυτασφαλισμένοι. Έχετε όμως την θέληση; Αμφιβάλλω…

Κύριε Παπακωνσταντίνου, για να υπάρξει φορολογική συνείδηση στον κόσμο πρέπει πρώτα εσείς που κυβερνάτε και οι διαπλεκόμενοι που σας διαφεντεύουν να αποκτήσετε συνείδηση. Όσο η ψαλίδα μεταξύ “εχόντων και κατεχόντων” και των εργαζομένων είναι αυτή η προκλητική που είναι, όσο οι καρεκλοκένταυροι του Δημοσίου, της ΕΡΤ και των ΔΕΚΟ εισπράττουν το μήνα όσα ο εργαζόμενος δεν εισπράττει σε δύο και τρία χρόνια, όσο οι αποζημιώσεις και τα επιδόματα των 300 της Βουλής είναι απαράδεκτα για μια χρεοκοπημένη χώρα σαν τη δική μας, (δείτε την έρευνα των ΝΕΩΝ στις 2-3 Ιανουαρίου για να σηκωθεί η τρίχα σας) όσο συνεχίζετε επιδεικτικά τις αλόγιστες δαπάνες για πολυτέλειες, δεξιώσεις, μετακινήσεις κυβερνητικών παραγόντων με πολυδάπανα πολυτελή Λίαρ Τζετ, κλπ., τότε μην περιμένετε ο Έλληνας ν' αποκτήσει φορολογική συνείδηση. Δεν τον αφήνετε ν' αγιάσει. Τον σπρώχνετε στην παρανομία. Τον κολάζετε, παραμορφώνοντάς τον στο κατ' εικόνα και ομοίωσή σας...

Σε επόμενο άρθρο μου, για να μη σας κουράσω άλλο τώρα, θα σας δώσω μερικά tips για να πιάσετε μεγάλο μέρος της φοροδιαφυγής μεταξύ των εχόντων και κατεχόντων, μπας και αφήσετε τη μαρίδα να ανασάνει και πάψετε να εποφθαλμιάτε το αφορολόγητο του φουκαρά του μισθωτού και του συνταξιούχου.

Μαρία Σεφέρου

Το λάθος των 100 ημερών

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 13:43:00 +0000

Γράφει ο Αντώνης Καρακούσης

Κοντεύουν να συμπληρωθούν οι πρώτες 100 ημέρες της κυβέρνησης Παπανδρέου και αρκετοί είναι έτοιμοι να υποστηρίξουν ότι έγιναν πολλά και ότι το κλίμα άλλαξε ή ακόμη ότι η χώρα απέκτησε έπειτα από μακρά περίοδο ακυβερνησίας στιβαρή ηγεσία, ικανή να διαχειρισθεί τα κρίσιμα και δυσεπίλυτα προβλήματα. Ισως όντως αυτό να ήταν το κλίμα των πρώτων μετεκλογικών ημερών, όταν άρχισαν να λέγονται καινούργια πράγματα και να υιοθετούνται νεωτερικές ιδέες.

Ωστόσο, προϊόντος του χρόνου, όλη εκείνη η ατμόσφαιρα νεωτερικότητας σχεδόν εξατμίσθηκε ή καλύτερα καλύφθηκε από την αχλύ της αναποφασιστικότητας- έτσι εξέλαβαν οι περισσότεροι την καθυστέρηση αντίδρασης στην οικονομική κρίση- που έφερε και την αμφισβήτηση ως προς την ικανότητα διαχείρισης των οξύτατων δημοσιονομικών προβλημάτων.

Στους τρεις μήνες που μεσολάβησαν από τις εκλογές η κυβέρνηση επέλεξε να κινηθεί σύμφωνα με τις εξαγγελίες της, δεν ανέτρεψε τον προεκλογικό σχεδιασμό της, παρά τις διαπιστώσεις της για δραματική επιδείνωση των δημοσίων οικονομικών, με αποτέλεσμα να δεχθεί πρωτοφανή κύματα επικρίσεων από τις............
Βρυξέλλες και να αντιμετωπίσει απανωτές υποβαθμίσεις από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, οι οποίες με τη σειρά τους έφεραν και τις κερδοσκοπικές επιθέσεις εις βάρος των ελληνικών ομολόγων.

Oρισμένοι θεώρησαν ότι ταλαντεύθηκε και άλλοι ότι δεν κατανόησε την πολυπλοκότητα των συνθηκών και τη δύναμη των αγορών.

Οπως και αν έχει, η αλήθεια είναι ότι αυτή τη στιγμή διαπραγματεύεται από χειρότερη θέση με τις Βρυξέλλες για το εύρος και τον χρόνο της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Ουσιαστικά έκανε το κρίσιμο στρατηγικό λάθος. Εχασε τον χρόνο της απόλυτης ανοχής, η οποία πάντα προσφέρεται μετά τις εκλογές, και το χειρότερο άπλωσε στο τραπέζι πλήθος δυσάρεστων μέτρων, τα οποία εδώ και τρεις μήνες επαναλαμβάνονται συνεχώς, δημιουργώντας μόνο ατμόσφαιρα φθοράς και κανένα αποτέλεσμα.

Τα δημόσια οικονομικά δυστυχώς επιδεινώθηκαν το προηγούμενο τρίμηνο, η αίσθηση ότι οι προεκλογικές υποσχέσεις τηρήθηκαν χάθηκε και τα μέτρα που τελικώς θα ληφθούν θα ξεπερνούν τις όποιες ιδεολογικές γραμμές θέλησε να ορθώσει η νέα κυβέρνηση.

Αυτό ίσως αποδειχθεί και το μέγα στρατηγικό λάθος των πρώτων εκατό ημερών. Αν η κυβέρνηση ακολουθούσε προηγούμενες εμπειρίες και ελάμβανε αμέσως τα πρώτα μέτρα και στη συνέχεια παρουσίαζε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης της κρίσης χωρίς το σημερινό χάος των μέτρων που πάνε και έρχονται, όλα θα ήταν καλύτερα, τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά. Με άλλα λόγια η πολιτική θέλει φαντασία, αλλά χωρίς βάσεις ρεαλισμού και ορθολογισμού δεν μπορεί να κάνει ούτε βήμα.

Αντώνης Καρακούσης

ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

noreply@blogger.com (kafeneio) — Wed, 06 Jan 2010 12:35:00 +0000

Γράφει ο Μ. Καρλής

Ένα γεγονός, όπως το πέταγμα ενός χελιδονιού στον ουρανό, είναι μια εικόνα που φτάνει στα μάτια μας με ηλεκτρομαγνητικά κύματα που τρέχουν με τη ταχύτητα του φωτός.Ο Ήλιος στέλνει τα κύματα στο χελιδόνι που τα ανακλά και αυτά φτάνουν στα μάτια μας και δημιουργούν την εικόνα.

Ο Αϊνστάιν είδε το ίδιο γεγονός διαφορετικά .To φως που εκπέμπει ο Ήλιος αποτελείται απο σωματίδια τα φωτόνια που ανακλώνται στο χελιδόνι και φτάνουν στα μάτια μας.Για να φτάσει η πληροφορία, πέταγμα χελιδονιού, όποια ερμηνεία να δώσουμε χρειάζεται κάποιος χρόνος .

Σε ένα δευτερόλεπτο μια εικόνα ταξιδεύει σε απόσταση 300.000 χιλιόμετρα ,γιατί αυτή είναι η ταχύτητα του φωτός.

Οι πληροφορίες μέσω κινητού ταξιδεύουν με αυτή τη ταχύτητα , δεν μπορεί με κανένα μέσο να ταξιδέψει μια πληροφορία με μεγαλύτερη ταχύτητα.

Η τηλεοπτική εικόνα φτάνει στο δέκτη μας, με αυτή την ανώτερη ταχύτητα που υπάρχει στη φύση,σύμφωνα πάντα με τις απόψεις του Αϊνστάιν που είναι οι ...............
επικρατούσες στην επιστήμη της Φυσικής.Όλοι έχουμε παρατηρήσει στη δορυφορική λήψη από Αμερική τη καθυστέρηση στην απάντηση του εκφωνητή στο ερώτημα που του έγινε από Αθήνα.Η καθυστέρηση οφείλεται στο χρόνο που απαιτείται για να πάει και να επιστρέψει το ηλεκτρομαγνητικό κύμα που κουβαλάει σαν άμαξα τη πληροφορία.Υπολογίζεται ότι η καθυστέρηση αυτή είναι περίπου τέσσερα εκατοστά του δευτερολέπτου.

Αν ένας μετεωρίτης πέσει πάνω στη Σελήνη το γεγονός αυτό θα γίνει αντιληπτό πάνω στη Γη μετά από ένα δευτερόλεπτο περίπου διότι η απόσταση Γης-Σελήνης είναι 384.000 χιλιόμετρα , το ίδιο γεγονός αν συμβεί στον Ήλιο θα φτάσει στη Γη μετά από 8,3 λεπτά ,αν γίνει στο αστέρι α –Κενταύρου θα χρειαστούν 4,37 χρόνια να φτάσει σε μας.

Συμπέρασμα τα αστέρια που βλέπουμε στον ουρανό τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι οι εικόνες του παρελθόντος τους.Το παρόν του α- Κενταύρου θα γίνει αντιληπτό μετά από 4,37 χρόνια.

O Αντάρης είναι αστέρι που ανήκει στον αστερισμό του Σκορπιού ,αν στείλουμε ένα ραδιοφωνικό μήνυμα θα φτάσει μετά από 330 χρόνια και αν απαντηθεί αμέσως θα λάβουμε την απάντηση μετά από 330 χρόνια.

Το έτος 2340 θα έχουμε την εικόνα του αστεριού όπως είναι το 2010!

Ο παρατηρητής στον Αντάρη τώρα βλέπει την εικόνα της Γης όπως ήταν το 1680.

Το κέντρο του Γαλαξία που ανήκει το Ηλιακό σύστημα βρίσκεται σε απόσταση 28000 έτη φωτός.

Η εικόνα του γαλαξία που φτάνει αυτή τη στιγμή δείχνει τη κατάσταση του γαλαξία πριν 280 αιώνες.

Αυτή είναι η εικονική πραγματικότητα του παρελθόντος , διότι υπάρχει περίπτωση αυτό που βλέπουμε να μην υπάρχει πλέον.

Μ. Καρλής
.