Σχολιανά 79

Γράφει ο Βασίλης Χασιώτης 

Αναζητώντας τα ίχνη της εθνικής κυριαρχίας – Ένα σχόλιο σε μια διευκρίνιση του κυρίου Θεόδωρου Πάγκαλου

Σε πολλά ρεπορτάζ της Παρασκευής 25/2/2012 διάβασα την «ανταπάντηση» του αντιπροέδρου κυρίου Πάγκαλου  στη κριτική που ασκήθηκε στις γνωστές του δηλώσεις για την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Ανάμεσα σε άλλα, αναφέρουν τα ρεπορτάζ,  ο κ. Πάγκαλος «αναρωτήθηκε γιατί ανακαλύψαμε τώρα ότι............

κάνουμε εκχωρήσεις εθνικής κυριαρχίας συμμετέχοντας στην ευρωπαϊκή ενοποίηση, όταν τόσα χρόνια ασκούμε την Κοινή Αγροτική Πολιτική στο πλαίσιο της οποίας όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, δεν έχει μείνει ίχνος εθνικής κυριαρχίας. Αλλού βέβαια, σημείωσε, (η εθνική κυριαρχία) υφίσταται και φυσικά πρέπει να την υπερασπιστούμε σε περιπτώσεις που το επιτάσσει το εθνικό συμφέρον.» (Βλέπε π.χ. www.naftemporiki.gr)

Μέσα σε πέντε αράδες, βλέπω δυό μεγάλες συγχύσεις.

Κύριε Πάγκαλε, να θυμίσω ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική, όπως και κάθε άλλη ΚΟΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, (και υπογραμμίζω τη λέξη «ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ»), που συνομολογείται μεταξύ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΩΝ, μπορεί να οδηγεί σε απώλεια ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ διότι ΑΥΤΟ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΜΠΛΕΚΟΥΜΕΝΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΕΤΑΙΡΟΥΣ, αλλά, αυτό, ΟΥΔΟΛΩΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΤ’ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ…

Η εθνική κυριαρχία, ΩΣ ΕΝΝΟΙΑ, δεν προσδιορίζεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ή ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΕΦΟΣΟΝ αφορούν αποφάσεις ΟΧΙ ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΕΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ – ΜΕΛΟΣ ΑΛΛΑ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΕΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ…

Η ΚΑΠ δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα, αλλά σχεδόν όλη την τότε ΕΟΚ… Τι θέλετε να πείτε; Ότι η αίσθηση που είχαν ΟΙ ΛΟΙΠΕΣ (πλην Ελλάδος) ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ (πλην του ελληνικού) ΛΑΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, είναι ότι είχαν απωλέσει μέσω της ΚΑΠ την εθνική τους κυριαρχία; Αλλά η εθνική κυριαρχία, ΔΕΝ ΕΞΑΝΕΜΙΖΕΤΑΙ… Όταν λέμε ότι χάνεται η εθνική κυριαρχία, ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΧΕΙ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΜΕΤΑΒΙΒΑΖΕΤΑΙ, ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ… Αν τότε, είχαμε χάσει την εθνική μας κυριαρχία, μπορείτε να μας πείτε ΣΕ ΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΧΩΡΑ ή ΧΩΡΕΣ ή ΠΟΥ ΕΝ ΠΑΣΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ ΠΗΓΕ; Και ΤΟΤΕ, όχι μόνο εσείς, μα το πολιτικό προσωπικό του τότε πολιτικού συστήματος, που ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ, τι καταγγελίες είχε κάνει ΓΙΑ ΕΝΑ ΤΟΣΟ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΜΑ; Εκτός αν υπενθυμίσουμε το ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, ίσως όχι εντελώς λάθος, αλλά, αν αυτό ή κάτι παρόμοιο εννοούμε, ας το ξεκαθαρίσουμε….

Η εθνική κυριαρχία, προσδιορίζεται ΚΥΡΙΩΣ από τη δυνατότητα ενός κράτος ΝΑ ΧΑΡΑΣΣΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, ΝΑ ΧΑΡΑΣΣΕΙ ΤΗΝ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, ΝΑ ΧΑΡΑΣΣΕΙ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΤΑΙ ΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΕΣ….

Ποιος σήμερα, εκτός βεβαίως, από όσους είναι γνωστό ότι βλέπουν διαφορετικά τα πράγματα, πιστεύει ότι στην Ελλάδα του Μνημονίου, ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΈΠΑΦΟ ΚΑΠΟΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΟΙΧΕΙΑ – ΠΥΛΩΝΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ; Εδώ, ακόμα και στον ευαίσθητο τομέα των Ενόπλων Δυνάμεων η Τρόϊκα παρεμβαίνει ολοένα και λιγότερο χωρίς πολλές περιστροφές, δίνοντας τις δικές της προσεγγίσεις για το τι εστί και τι όχι «εθνική ασφάλεια», ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΒΕΒΑΙΟΣ, ΑΝ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΙ ΑΛΛΟ, ΣΥΝΤΟΜΑ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΩΜΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΜΑΣ ΖΗΤΗΜΑΤΑ… Εδώ ακόμα και στοιχειώδεις αρχές λειτουργίας του πολιτεύματός μας που επιτάσσει την κατά συνείδηση ψήφο των βουλευτών, σκαιώς καταπατήθηκαν στη διαδικασία ψήφισης του νέου Μνημονίου πρόσφατα, ΜΕ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ, ΑΛΛΑ ΒΕΒΑΙΩΣ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑΠΑΤΗΘΗΚΑΝ ΚΑΤ΄ΑΞΙΩΣΗ ΞΕΝΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΜΓΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΟΥΣ!!!!!

Υπάρχει, πράγματι, κύριε αντιπρόεδρε, ΚΑΤΙ ΤΟ ΚΟΙΝΟ στο ζήτημα της εθνικής μας κυριαρχίας σήμερα με ό,τι ίσχυε πριν 5, 10, 15 ή 20 χρόνια; Αυτή την αίσθηση έχετε; Είχαμε και τότε επιτρόπους εγκατεστημένους στην Αθήνα, είχαμε και τότε δηλώσεις πρωθυπουργών ότι απωλέσαμε την εθνική μας κυριαρχία, είχαμε και τότε ξένους ηγέτες που ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΑΝ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ, ακόμα – ακόμα κι αν θάπρεπε αν γίνει ή όχι δημοψήφισμα και με ποιο ερώτημα, οι οποίες ΕΝΤΡΟΜΕΣ ΣΠΕΥΔΑΝ ΝΑ ΕΦΑΡΜΩΣΟΥΝ ΟΣΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΝ, είχαμε και τότε κάθε τρίμηνο την άφιξη κάποιων ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ξένων οικονομικών συμφερόντων ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΑΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΝΤΙΟΤΑΝ ΜΕ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥΣ προς τους οποίους κουνούσαν το δάχτυλο και τους έλεγαν τι πρέπει να κάνουν και τι όχι και τους μάλωναν όταν δεν γίνονταν όσα στη προηγούμενη επίσκεψή τους είχαν πει, είχαμε και τότε Συμβούλια Αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων υπό τον πρωθυπουργό που καλούσαν τον υπάλληλο του ξένου δανειστή να τον ερωτήσουν αν θα συμφωνούσε με κάτι που οι Αρχηγοί επιθυμούσαν να θέσουν επί τάπητος, με λίγα λόγια, κύριε Πάγκαλε, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΖΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΤΕ; Αυτό μας λέτε;

Α, και το δεύτερο σημείο της τοποθέτησής του (η δεύτερη μεγάλη σύγχυση) : «Αλλού βέβαια, σημείωσε, (η εθνική κυριαρχία) υφίσταται και φυσικά πρέπει να την υπερασπιστούμε σε περιπτώσεις που το επιτάσσει το εθνικό συμφέρον.»

Τώρα, άντε να βρεις που βρίσκεται αυτό του «αλλού».

Αλλά όπου κι αν βρίσκεται, πώς μπορεί κάποιος ΜΕ ΔΗΛΩΜΕΝΗ, ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ, ΜΕ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, να υπερασπιστεί το εθνικό του συμφέρον; 

Μα αν αληθεύει ότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟΙΚΙΑ (έστω μόνο «οικονομική» όπως ισχυρίζονται), ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟΙΚΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ, αφού απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνεις αποικία είναι να μην έχεις πια «εθνική» κυριαρχία;

Η εθνική κυριαρχία κύριε αντιπρόεδρε τη κυβέρνησης, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΣΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝ…

Πώς μπορείτε να υπερασπιστείτε ΑΟΠΛΟΣ ένα τέτοιο συμφέρον;