Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

Ο κατακτητης εχει παντα δικιο!

 Γράφει ο Βασίλής Νικολόπουλος

Υπάρχει ποτέ περίπτωση ο κατακτητής να έχει άδικο;
Οι κατακτητές-δανειστές μας και οι ντόπιοι συνεργάτες τους μας λένε, και είναι λογικό, ότι αφού δανειστήκαμε και υπερχρεωθήκαμε, αφού λάθη και παραλείψεις δικά μας, μας οδήγησαν στην ήττα και την οικονομική καταστροφή, θα πρέπει να αποδεχθούμε τους όρους τους και να υποταχθούμε στις απαιτήσεις τους.
Είναι παράλογο αυτό που ζητάνε;
Αυτό δεν είναι διαχρονικά το δίκαιο και λογικό αίτημα κάθε κατακτητή;
Η αναγνώριση της ήττας κι η αποδοχή των όρων του.
Αυτό δεν μας ζητάνε και σήμερα;
Άρα αφού ηττηθήκαμε το 1940 από τους Γερμανούς το λογικό θα ήταν να αποδεχθούμε τους όρους και τις συνθήκες κατοχής και να μην έχει υπάρξει καμία Αντίσταση.(Διαβάστε το διάγγελμα Λογοθετοπουλου με  την λογικότατη έκκληση προς ........
τους Κρητικούς για την προσαρμογή «εις την επιβαλλομένην στοιχειώδη λογικήν της πραγματικότητας».
Η ακόμη αφού λάθη και παραλείψεις του Ελληνισμού οδήγησαν στην Λατινοκρατία και την Τουρκοκρατία θα έπρεπε να τα πληρώνουμε διαχρονικά και να μην έχουν υπάρξει ούτε επαναστάσεις ούτε εξεγέρσεις.( Διαβάστε για το ρεύμα της εθελοδουλείας που αναγνώριζε την τουρκική κατοχή ως δίκαιη τιμωρία για τα σφάλματα του Ελληνισμού. 
Αυτό δεν επιτάσσει η λογική του κατακτητή;
Αποδοχή του λάθους και της ήττας εσαεί και αποπληρωμή τους σύμφωνα με τους όρους του;
Όμως  όπως  2000 χρόνια ιστορίας μας έχουν δείξει επιτυχημένοι είναι οι λαοί που  αρνούνται το δίκαιο του κατακτητή.(κι ο ελληνικός λαός ως κατεξοχήν παράλογος χαίρει αυτής της μακραίωνης ιστορίας)
 Επιτυχημένοι είναι οι  λαοί που σηκώνονται από την καταστροφή, τραβάνε τη διαχωριστική γραμμή προς λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος, αρνούνται την υποχρέωση υποταγής σε όρους ήττας και εξαθλίωσης και κάνουν μια καινούργια αρχή.
Κι αυτό είναι μια απόφαση πολιτική  που δεν έχει καμιά σχέση ούτε με spreads  ούτε με δείκτες οικονομικούς.
Δεν έχουμε καμιά ιστορική υποχρέωση υποταγής στους όρους και τις απαιτήσεις των δανειστών και κατακτητών μας.
Δεν έχουμε καμιά υποχρέωση αναγνώρισης του τοκογλυφικού δίκαιου ως υπέρτατου του Συντάγματος.( όταν η  πρώτη πράξη γέννησης της Δημοκρατίας ήταν η ρήξη με το τοκογλυφικό δίκαιο και λεγόταν Σεισάχθεια)
Έχουμε κάθε δικαίωμα:
-να τιμωρήσουμε το πολιτικοοικονομικό σύστημα που μας οδήγησε ως εδώ δίνοντας το μήνυμα  ότι αισθανόμαστε εξίσου εξαπατημένοι (τα μαγειρεμένα νούμερα των στατιστικών και τα κρυφά χρέη δεν αφορούσαν μονό τους ξένους αλλά πρωτίστως τον ελληνικό λαό)
-να μην αναγνωρίσουμε καμία υποχρέωση πληρωμής λαθών του παρελθόντος με όρους υποθήκευσης του συλλογικού μας μέλλοντος
-και μηδενίζοντας το κοντέρ να κάνουμε μια καινούργια αρχή
Το σημαντικότερο:
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι ο κατακτητής ( στο όνομα της ήττας και των λαθών μας) έχει πάντα δίκιο (ειδικά σήμερα που έχει και πληθώρα «αντικειμενικών» και «ανεξάρτητων» ΜΜΕ για να το επιβάλλει) αλλά και ότι η μόνη σανίδα  σωτηρίας για κάθε ηττημένο λαό είναι η άρνηση αποδοχής της ήττας, η ρήξη με το δίκαιο του κατακτητή και η οργάνωση της δικής του Αντίστασης.
Όσο ζούμε με την ήττα και αποδεχόμαστε τη λογική των δανειστών μας (όπως μας καλούν να πράξουμε οι σύγχρονοι Τσολακογλου)  οι δυσβάστακτοι οροί τους θα γίνονται θηλεία που θα μας στραγγαλίζει για χρόνια…



ΥΓ Το πρόβλημα με το Μνημόνιο που όλο και περισσότερο όλο και πιο πολλοί κατανοούν είναι ότι πρόκειται για ένα κείμενο γραμμένο στο πόδι, με τη βιασύνη του κατακτητή που επείγεται να κατοχυρώσει τα τετελεσμένα, υπό συνθήκες ήττας, που βρίθει όρων κατοχής και εξαθλίωσης και που εμπεδώνει ένα αίσθημα βαθύτατης ταπείνωσης στον ελληνικό λαό.
Οι πανηγυρισμοί του κ.Παπανδρεου περί ευρωπαϊκής επιτυχίας και τα λυρικά λογύδρια περί ανάγκης παγκόσμιας διακυβέρνησης δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα: ότι δεν πρόκειται για συμφωνία στήριξης μεταξύ εταίρων αλλά για λεόντειο συμφωνία υπέρ κατακτητών.
 Τέτοιου είδους κείμενα δεν μπορούν να είναι ούτε δεσμευτικά  ούτε να παράγουν δίκαιο και η μοίρα τους ιστορικά και  διαχρονικά είναι κοινή: ο πάτος στο σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας.    

ΥΓ2 Μετά την ολοκλήρωση του κειμένου πρόεκυψαν οι δηλώσεις του κ Τομσεν εκπροσώπου του ΔΝΤ  (   http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=205248  ) όπου για του λογού το αληθές και με περίσσεια κυνισμού αναγνωρίζει την άξια του Μνημονίου όχι βεβαία για την αποκατάσταση της δημοσιονομικής εκτροπής( 145% από 115% του ΑΕΠ θα έχει φθάσει το δημόσιο χρέος με τη λήξη του) αλλά για την εφαρμογή συγκεκριμένης πολιτικής άλωσης των κυριαρχικών, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, όπου βεβαία το χρέος ήταν το πρόσχημα κι η κατοχή ο στόχος!

Το kafeneio-gr ενθαρρύνει τους αναγνώστες να εκφράζουν τις απόψεις τους μέσα από την ιστοσελίδα μας. Παρακαλούμε όμως τα κείμενα να μην είναι υβριστικά, να μην παραπέμπουν σε άλλους ιστότοπους, να γράφονται στην ελληνική ή την αγγλική γλώσσα (όχι greeklish), να είναι κατανοητά και τέλος να είναι κατά το δυνατόν σύντομα. Είναι αυτονόητο πως η ομάδα διαχείρισης φέρει ευθύνη μόνο για τα επώνυμα άρθρα των συντακτών και των συνεργατών της.

Σας ευχαριστούμε για την συμμετοχή σας.